şükela:  tümü | bugün
  • cemal sureya nın, metaforları aksesuar haline getirip, satırların incecik boyun kısmına astığı şiiri. üstad bu işi o kadar iyi yapıyor ki. çok kıskanılası...

    eşdeğeriyle yanyana yürürken
    cehennem sokağında birey olmak,
    ve en inceldikten sonra
    ilkel sözcüklerle konuşmak seninle.

    saat beş nalburları pencerelerden
    madeni paralar gösteriyorlar,
    yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
    bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.

    hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
    keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
  • "yalnızlık, bir ovanın düz oluşu gibi bir şey"

    yalnızlığa dair yapılmış en güzel tanımı içinde barındırır bu şiir. bir ovanın düz oluşu gibi bir şeydir hakikaten yalnızlık.

    çıkıntısız, tekdüze, kimsesiz değil insansız*.

    dümdüz.

    "hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka" kısmına ise hiçbir şey söyleyemiyorum... kabul biraz arabesk ama yeterince samimi, gereğinden fazla yaratıcı.

    peki hiç değerinizle yürüdünüz mü yanyana?

    ben yürüdüm.

    hem de yanyana, omuz omuza.

    uygun adım*.
  • --- spoiler ---

    "ve en inceldikten sonra
    ilkel sözcüklerle konuşmak seninle."

    --- spoiler ---

    büründüğüm bütün rollerden, mecburi gülümsemelerden, yapmacık iltifatlardan, insanların iç bunaltıcı sevgisizliğinin ağırlığından, geçmişin hayal kırıklıklarından, geleceğin umutlarından sıyrılıp incecik kalsam... o katmanların arasında sıkışıp kalan gerçek ben olsam bir an için...

    sonra seninle öyle bir konuşsam ki, süssüz püssüz, yalansız çıkarsız, sözcükler ağzımdan değil, yüzümden ve ellerimden çıkarak...

    tanım: üzerine uzun denemeler, incelemeler yazılabilecek çok güzel bir cemal süreya şiiri.