şükela:  tümü | bugün
  • arkadaş çevremden duyduklarıma göre sayıları hayli fazla olan güruhtur. hem kadınlarda, hem de erkeklerde çokça var böylesi. eski eşim de öyleydi. yıllar sonra fark ettim bu gerçeği. bir insan eşiyle yaşadığı sorunları veya konuyu, ona danışmadan anne, baba veya kardeşlerine niye anlatır ? eşini ailen olarak görmüyorsan ne işin var hala onunla ?
  • erken boşanmaların, anadan/babadan ayrı büyüyen çocukların müsebbibidir.
  • anlatacak başka kimsesi yoktur belki. (bkz: içimde patlayacağına ailemde patlasın mantığı)
  • rapor isteyen bir kayınvalideniz var ise onun yetiştirdiği acziyetli kişide paylaşır.

    bilirsiniz arkadaşınız,dostunuz dahi sırlarınızı paylaşmanızı ister,

    "ben senin arkadaşın değilmiyim ama"
  • dert paylaşmak ile raporlamak aynı şeyler değillerdir. insanın gerçekten anlatacak kimsesi olmadığında dertleşmek amacıyla bazı şeyleri elbette ailesiyle paylaşabilir. ama bu raporlamak boyutuna geldiyse ya da daha en başından bunu yapmaya başladıysa kişi, kendisi ve evli olduğu kimseye verdiği kadar aslında ailesine de zarar veriyordur farkında olmadan.

    yapmasa keşke.
  • kendisinden hayır gelmez. evlenmeden evvel fark edip terk edilesi insandır.
  • eşini, ailesi olarak görmeye başlamamış veya kendi kişiliği olgunlaşmamıştır.
  • azimle boşanmaya yaklaşıyordur.

    (bkz: salak)
  • (bkz: boşanma sebebi) aileyle ilgili her şeyi de eşe anlatmamak lazım bu arada
  • her zaman söylediğim gibi, evlenmeden önce,nişanlılıkta ağzından sürekli :

    "annem şöyle düşünür,babam hayatta izin vermez,abimler geldi,yeğenim çok tatlı,o benim herşeyim,yeğenim de yeğenim"

    gibi lafları sık duyuyorsanız, koşarak uzaklaşın. böyle tipler kişiliği gelişmemiş,karakter sorunu yaşayan, en önemlisi ilk problemde sizi kendi anne babasına "ispiyonlayacak" kişilerdir. evlendiği kişi ile aile kurduğunu farketmeyip anne babasının küçük prensi/prensesi olmaya devam eder. direkt şutlayın.