şükela:  tümü | bugün
  • bekara hanım boşamak kolaydır ...
  • birbirlerinden nefret eden ebeveynlere sahip olan çocuk genelde şunu duyar. "sen olmasan bir dakika daha durmazdım burada." bunu duyan çocuk, kendini suçlu hisseder. belki kendisi olmasa anne ve babası mutlu olacaktır ve çocuk bunu engelliyordur. hem anneden hem de babadan şikayetler duyar. boşanmamaları için bir sürü bahaneleri vardır. borçları vardır, güvenceleri ya da gidecek daha iyi yerleri yoktur. yaşam boyu birbirlerini mutsuz etmeye devam ederler. ta ki taraflardan biri ölünceye kadar.
    hem kendinizin hem de çocuğunuzun hayatını sikmeyin.

    bununla ilgili okunabilecek bir kitap.

    edit: link.
  • nefret seviyesine gelinmiş olmasına rağmen devam ediyorsa genelde maddi mecburiyetten kaynaklıdır.

    sevmiyor, istemiyor olmasına rağmen devam ediyorsa, çocuk vs gibi şeyler devreye girer.

    tüm bunlara rağmen konu nefret aşamasına geldiği halde bir şekilde evlilik kağıt üstünde sürmek zorundaysa durum gerçekten vahim.
  • (bkz: annem)
  • evet böyle bir bayan arkadaşım vardı, eşine boşanmak istediğini söylediğinde adamın verdiği cevap şuydu : " çocuğunu öldürürüm"
    sanki kadın o çocuğu tek başına yaptı, sanki o çocuk o adamın değilmiş gibi bir baba nasıl böyle bir cümle kurar çok şaşırdım.
    aslında olay çok basitti kadın evlendikleri günden beri adama tam donanımlı bir hizmetçi gibi hizmet etmişti hem de üstelik gece gündüz çalışırken yapmıştı bunları, düşünün ki bu adam daha bulaşık makinesinin kapağını açmamış, hiç ütü yapmamış, hiç yemek yapmamış evliliği boyunca herşey önüne hazır gelmiş bir adam tüm bunlara ek olarak birde kadının aldığı yüksek maaş vardı. işte bu adam türlü türlü tehditler ile karısı ondan nefret etmesine rağmen eşinin kendisinden boşanmasına izin vermemiş ve mutsuz bir evlilik ile çocuklarını büyütmeye devam etmektedirler.
  • herkes olmasa da bazı narsist türk anne-baba modellerinin çocuklarının yaşadığı durum. üniversitede okuyacağı bölüm, evleneceği erkek modeli, yaşayacağı semt ve yapacağı çocuk sayısına kadar anne-babasını mutlu etmek üzerine kurulu hayatlar yaşayan insanlar o anne-babaların isteklerini tamamladıktan sonra ancak kendisiyle başbaşa kalacak fırsatı bulabiliyor. bu da genelde 30’lu yaşlara tekabül ediyor. ki ancak o zaman o yaşa kadar yaptığı hiçbir şeyin aslında kendi istekleriyle, arzularıyla, hayalleriyle yakından uzaktan alakası olmadığı gerçeği ortaya çıkıyor. bu gerçeklerinde en ağır olanı -muhtemelen çocukların da olduğu- evlilik. bunları yaşayan bir kişi nereden başlayıp nasıl durumu değiştirsin? 30 küsur yıllık kaseti nasıl geri sarsın. ona adım adım ilerleyeceği bir harita lazım. kim ona böyle bir harita çizebilir? işte bunun yarattığı kafa karışıklığı başlığın söylediği insan modelinin halen ayrılmamış veya boşanmamış olmasına sebep. tabi ki şimdilik...
  • filozof olmaya çalışan insandır.

    (bkz: hiç boşanmayacak gibi hissetmek/@safagi sokmeyen cocuk)
  • konfor alanindan cikmaya korkuyordur. bir cok insan komfor alanini asamayan korkaklardir, nefret etsede, sevmese de bu yuzden isini degistirmez, nefret ettigi sehirden tasinmaz, sevmedigi esinden ayrilmaz. cunku vasat da olsa onune ne gelecegiini biliyordur, bilinmeze dusmek istemez.

    ben ve kucuk bir kesim de konfor alanina dusmandir, yaraticiligi oldurdugune inanir ve konfor alanini terkeder, tipki 2014'te turkiyeyi, simdi de abd'yi terk ettigim gibi.
  • kahir ekseriyeti eşinden nefret ettiğini iddia eden, ya da öyle hissettiren fakat aslında sadece söylenmeyi seven insanlardır. zira özellikle biz, millet olarak söylenmeyi çok severiz.
  • bir an önce boşanması gereken insandır. konfor , para , çocuk gibi şeyleri geçin. her insan için öncelik kendi mutluluğu ve huzurudur. geleceğe umutla bakın iyi şeyler de olacaktır.