şükela:  tümü | bugün soru sor
  • büyük incelikle yapılmış şu an içinde yaşadığımız beton bloklardan daha güzel evler. cumbalı, taş oymacılığı ile veya tahtadan yapılmış, çeşitli süslemelere sahip olan, içlerinde kimbilir ne tür hikayeler barındıran ve sokağın tarihini bilen evler. kimi sahipsiz kaldı ve kendi yanlızlığından yıkılmayı bekliyor, kimi ise anaokulu veya cafe oldu hala inatla yaşamaya devam ediyor.
  • ayvalık'ta, antalya kaleiçi'nde, urfa'da ve çeşitli şehirlerin ara sokaklarında hala ayakta kalmaya direnen tarihi evler.
  • (bkz: zeyrek evleri)
  • yalnızdırlar. bekliyorlar haylaz çoçuklar kırsın diye camlarını. o zaman ruzgâr dolaşır sofalarında, odalarında da dindirir belki yalnızlığını..
  • çocukluk anilari kokan evlerdir, bazen kokusu burnunuza gelir; yerler silinirken, mısır pişerken düdüklüde, anne kek yaparken...
  • günümüzün şehrin kalbine uzak, beton kafeslerine bin kere tercih edilecek evlerdir.

    "yaptım olacak" gibi binbir çeşit ukalalıkla satılan güvenlikli, havuzlu,havaalanına bilmem kaç km'cik vs. olan modernliğinden başı göğe ermiş binaları yapadursunlar; güneşli bir günde daracık sokaktan yürüyüp eski bir evin avlu kapısını açıp girdiğinizde yüzünüze vuran tatlı serinliği ömrü billah yaşatamazlar.eski bir albümün köşesi kıvrılmış bir sayfasında yer almak gibidir eski bir evde yaşamak;sizden daha önce yaşayanananların bir ucundan tutup üstüne ekleyerek sonra yaşayacaklara emanet etmek gibi.
  • eğer terk edilmiş ise içine girip odalarında dolaşmayı sevdiğim kimsesiz yadigârlar.
    anadolu hisarı 'nda bol bol bulunabilir. keza üsküdar mevkiinde de ara mahallelerin yine ara sokaklarında denk gelebilirsiniz. size önce temkinli gözlerle bakan mahalleli ile karşılaşsanız da elinizde bir adet fotoğraf makinası varsa çok da şüpheci olmazlar. ama işin asıl güzel tarafı o evin içindeki odalarda sahibinden kalan hatıralara denk gelebilmek. eski bir kitap, bir mecmua, boş bir şarap şişesi, kırık bir karyola. kablosu kesilmiş bir ampul vs.. normal hayatınızda azıcık gözlem yapabilen insanlarsanız o eşyadan bir mana çıkarmanız kaçınılmaz. bir de etraftaki kolu komşuya denk gelip evin ve son sahiplerinin hakkında bilgiye vakıf olursanız işte o an tadından yenmiyor bu mekan. sizin için artık sıradan virane bir ev olmaktansa vaktiyle misafir olduğunuz bir hatıraya dönüşüyor. ve hiç unutmuyorsunuz. aklınızın bir köşesinden bazen çıkıp size kendini hatırlatıyor.
  • dışarıdan bakanların gördüğüdür. içindekiler görmez. onlar o evlerle birlikte yaşlanmıştır.
  • hüzündür...
  • kim bilir kimler doğdu kimler büyüdü kimler sattı ve el değiştirdi bu evleri ve şu an içinde kimler ne yapıyorlar diye sürekli sorguladığım evlerdir. özellikle binanın yaşlı teyzelerini bulursam girişte otururken falan 1 saat anlattırırım geçmişi. hatta kirada olan evlerimizden biri de bu kategoride ve o binadan bir teyze bulmuştum geçen sene 33 doğumluymuş ona uzun uzadıya anlattırmıştım. sağolsun kırmadı beni.

    özellikle ankara'nın 60-70-80 li yıllarda yapılan betonarme evleri için bu düşünceye çok dalıyorum. evet lan ankara bir başka yere sahip bende kabul etmek gerek bunu.