şükela:  tümü | bugün
  • zaman zaman “neredeydim, neredeyim, nereye gidiyorum” diye bir muhakeme yapmak için yapılan şey.

    bakıyorsun ki itiraf ettiğin şeylerden sonra da kendine karşı dürüst olmadığın şeyler olmuş ve onlar da yeni itiraflar getirmiş. aslında bir itirafta bulunmak, kişinin bundan sonrasındaki benzer konularda da kendine karşı dürüst olacağına dair adı konulmamış bir teslimiyet yaşatır. itiraf edilen konu, en azından bir sonraki kazanılan kötü tecrübelere ışık tutar.

    oysa bir yandan itiraf ederken öte yandan gelecekte itiraf edeceğin ters/yanlış/doğru olmayan şeylerin zeminlerini şimdiden hazırlamak, onlara meydan vermek; yani kendine karşı dürüst olmamaya devam etmek aslında insanın itiraflardan bir ders al(a)madığını gösteriyor.

    bir nevi inception bu. itiraflar içinde itiraflar.

    göz göre göre “yanlış yaptım, yanlış yapıyorum, yanlış yapacağım” diyorsun. ilginç.
  • eskiye nazaran ne kadar ilerleme kaydettiğimi ve kendi kendimi iyileştirdiğimi gözlemleme şansı elde ettiğimden; beni mutlu eden durum.
    o zamanlar öyle büyük görünürdü ki gözüme bazı sorunlar; bir daha düzelmeyecek diye umutsuzluğa kapıldığım gecelerim, sayamayacağım kadar fazlaydı.
    dibe vurduğum, kimsemin olmadığı, depresyona dahi girecek ayrıcalığımın olmadığı anlarda iyi ki yazmaya vermişim kendimi.
    nefes almaya devam ettikçe umudun hep var olacağını görebiliyorum, şimdi olduğum yerden bakınca.