şükela:  tümü | bugün
  • muhit dergisinde 1931 yılında yayımlanan cahit sıtkı şiiri.

    özellikle beni etkileyen son dizesi olmuştur.

    "-eski saadetinle, geçmiş günleriyle kal!
    gözlerini yumarak o dünyayı seyre dal!
    o değil mi hayatta tutunduğun en son dal!
    eski saadetinle, geçmiş günlerinle kal!"

    artık yaşayamıyorsan yaşadıklarınla yaşantıda kal. o son kalen. yıkılmadan son kez manzarayı seyre dal. o dal kırılacak, kale yıkılacak ve saadetin son bulacak (mı?). belki yok olacak belki de sonsuz olacak? kim bilir...