şükela:  tümü | bugün
  • "gecmi$ zamanda" anlaminda kullanilan sozcuk (bkz: eskiden boyle miydi)(bkz: eskiden buralari elma bahcesiydi)(bkz: eski)
  • eskiden
    çember çevrilir,
    su musluktan içilir
    agaçlara tirmanilirdi
    bebekler bezden
    silahlar tahtadan
    resimler kömür karasindan yapilirdi
    kizlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin
    isimleri konulur
    saatli maarif okunurdu
    komsuda pisen
    bize de piser
    bizde pisen komsuya düserdi
    geceler ayaz
    sokaklar karanlik
    yildizlar parlak olurdu
    tursu, salça, manti
    evde yapilir
    karpuz kuyuda sogutulurdu
    erik agacinin çiçegi
    pencere camimiza yaslanir
    güz yapraklari bahçemize düserdi
    kardan adam yapilir
    evlerde soba yakilir
    kis gecelerinde masal anlatilirdi
    merdiven çikilir
    aidat ödenmez
    yönetici seçilmezdi
    evler badanali
    sokaklar lambasiz
    mahalleler bekçili olurdu
    ajans radyodan dinlenir
    çizgili roman okunur
    defterlere kenar süsü yapilirdi
    hayat
    arkasi yarin gibiydi
    kesintisizdi
    her gün yasanacak bir sey vardi
    herkes kendi düsünü kurar
    kendi hayatini oynardi
    simdi
    hayat tek perdelik bir oyun
    stand-up bir yalnizlik gibi
    simdi
    herkes
    yogun
    yorgun
    ve
    tek basina
    can dündar

    (bkz: tek basina)
  • ne güzel insanlar vardı eskiden.
    çocukluğumuzu kaplamışlardı.
    bize masal anlatırlardı
    cinlerden, perilerden.
    büyükanneler, büyükbabalar vardı.
    o zaman hepsi uzaktı ölümden.
    hem sevindirir hem korkuturlardı.
    acı hikâyeleri bile tatlı tatlı başlardı.
    demek bunun için gittiler hikâyelerden.
    ne güzel insanlar vardı eskiden.

    ne güzel şarkılar vardı eskiden.
    gençliğimizi donatırlardı.
    hep iyi şeyler hatırlatırlardı
    geçip gitmiş devirlerden.
    sevgi ve ümid yaratırlardı.
    o zaman her şey uzaktı ölümden.
    yanık şarkılar bile neşeli başlardı.
    ister istemez saadet taşardı
    gamsız günlerimizden.
    ne güzel zamanlar vardı eskiden.

    ne güzel şarkılar vardı eskiden.
    hayal içinde yaşatırlardı.
    güldürür ağlatırlardı
    duymadan biz, düşünmeden.
    her an bir asır kadardı.
    o zaman herkes uzaktı ölümden.
    candan sevdiklerimiz vardı.
    hepsi başka güzeldi, bizi tanımazlardı.
    bütün yollarımız geçerdi gül bahçelerinden.
    ne güzel zamanlar vardı eskiden.

    --- özdemir asaf ---

    "bir kapi onunde", adam yayinlari, 12.b., istanbul-ağustos 1996
  • (bkz: kemalettin tuğcu)
    (bkz: minti)
    (bkz: clementine)
    (bkz: misket)
    (bkz: barış manço)
    (bkz: pembo)
    (bkz: gırgır)
    (bkz: tipitip)
    (bkz: kemal sunal)
    (bkz: uçurtma)
    (bkz: adile naşit)
    (bkz: komşu)
    (bkz: insan)

    'o vakitler sanki istanbul'da yıkılmak üzere birbirlerine yaslanan ahşap evler de vardı.. o vakitler sanki insanlar daha tahammül severlerdi'
  • "su içerdik testiden" diye devam eden bir halk geyiği de vardır...
  • eskiden

    babalar çocuklarını sadece uyurken severlerdi.
    çocuklar babalarına "siz" diye hitap ederlerdi.
    alkışlamak, daha doğrusu el çırpmak diye birşey bilinmezdi. alkışlamak hayır duası etmek anlamına gelirdi. [tersi için (bkz: kargamak)]
    sevgi, "seni seviyorum", "senden hoşlanıyorum" şeklinde eylemli önermelerle değil "canım", "sevgilim", "sultanım" gibi hitap sözcükleriyle ifade edilirdi.
    dudaktan öpüşmenin özel, romantik bir anlamı yoktu.
    erkekler özellikle kentsoylu erkekler asla kalkıp oynamazdı. kalkıp oynamak hakir görülürdü. halk oyunları sadece köylerde oynanırdı.
    herşey ciddiyet içinde yapılır, cemiyet içinde uluorta, gülmek, gülüşmek ayıp sayılırdı.
    çoğu gece insanl birbirlerine misafir olur, birbirleriyle sohbet ederek, bilmeceler, fıkralar anlatarak zaman geçirirlerdi.
    yemek duası hristiyanlar gibi yemekten önce değil yemekten sonra yapılırdı.
    yemek yerken asla konuşulmaz, ne konuşulacaksa yemekten sonrasına saklanırdı.
  • yasi büyük olanlarin yasi kücük olanlara "bir cok seyin daha iyi oldugu zaman" i isaret etmek icin kullandiklari kelime. trend "simdiki zaman" aleyhinedir.
  • gündelik hayatta "benim çocukluğum" zamanına tekabül eden zaman zarfı.