şükela:  tümü | bugün
  • yeni zelanda'da bir kıraathanede tanıştığım kavram. "aah ah nerde o eski zelanda" diyordu bir amca, geçmişe özlemle bakarak
  • insanin gencligini ozlemesindendir belki de...
  • düne özlem duyma olayı. bir daha geri gelmeyeceği için eski yıllar kıymete biner. fakat ışınlanıp da örneğin 90'lara gitseniz karşınıza hiç hesaba katmadığınız kim bilir ne dertler çıkacak. internetiniz, kahveciniz, akıllı telefonunuz yok örneğin. ama biz eski yıllardaki eksiler için değil, artılar için istiyoruz tabi eski yılları. keşke eskiden de, şimdi de, gelecekte de, her şey çok güzel olsaydı da, insanlar güzellikleri bir daha geri gelmeyecek geçmişte veya garantisi olmayan gelecekte aramasaydı.
  • sıklıkla doğru olduğuna inansam da, bir film sayesinde hakkımda kafama bazı soruların takıldığı önerme.

    film için:

    (bkz: midnight in paris)
  • domatesin başı çektiğini düşündüğüm şeyler. eskiden bana mı güzel gelirdi yoksa kendisi mi güzeldi bilemedim şimdi.
  • ne yazık ki doğru diyebileceğim güzel tespit.

    şuan çocukluğum, lise yıllarım, üniversite hayatım o kadar hüzünlü bir şekilde gözümde canlanıyor ki. hüzünden kastım duyduğum özlem o yıllara. sanki akıp geçmiş farkında olmadan, sanki o sıra farkında olsam durdurabilecekmişim zamanı da şuan aklıma geldiği için durduramamışım gibi bir pişmanlıkla bakıyorum o akıp giden güzel yıllara. o zamanlar da aklımı kurcalayan dertler tasalar tabi ki de vardı. ama bugünden baktığımda o kadar büyük dertler değil hatta tatlı şeylermiş gibi geliyor gözüme.

    ben bu sendroma üniversitem bittikten sonra tutuldum. sanki o güne kadar hep gülmüşüm eğlenmişim hep ve birden herşey bitmiş gibi. eski günlere duyulan özlemi üniversiteden sonra yaşamaya başladım. sabahtan akşama kadar salçalı yumurta yediğim zamanlar da sanırım 2. sınıftaydım ve ev arkadaşlarıma dönüp demiştim ki :
    - ulan bu günleri çok özleyeceğiz haberiniz olsun..

    onlarda hepbirlikte
    -' hassktr amk resmen yumurta sıçıyoruz hergün neresi özlenir' demişlerdi

    geçen günlerde bu arkadaşlarımın biriyle konuşma fırsatım oldu ve o günü hatırlattığımda adamın resmen gözleri doldu ' harbi amk haklıymışsın çok özledim o günleri lan' dedi.

    yani bilmiyorum acaba yarınlara gittiğimizde de bugünü özlermiyiz de 'neyini özleyeceğiz lan' diyorum bende aynen kendi kendime arkadaşımın o an dediği gibi. umarım kendi kendimi yanıltırım bu sefer. çünkü özlenecek ne güzel dostlarım var ne güzel bir hayatım var neyi özleyeyim ki? resmen gün doldurmak için yaşıyorum gibi birşey şu aralar.

    valla tam kendime göre bir başlık buldum yazar arkadaşa teşekkürler içimi döktüm az da olsa. ama şuna eminim ki eskiden olan herşey daha güzeldi.
  • geçmişin idealize edilerek hatırlanması; (bkz: nostalji)
  • gelen gideni aratır atasözüyle birbirini tamamlar niteliktedir
  • yaş ilerledikçe farkına vardığım, biraz üzerine düşündükçe gözlerimin dolduğu durum.