şükela:  tümü | bugün
  • bu kahkaha efektine gülme meselesi değil. mesela bir arkadaşla, yalnız ikimiz yan yana iken, arkadaş vasat / klişe bir espri gibi bir şey yapıyor ve akabinde de gülmeye başlıyor. ben sadece gülümsemek ile yetiniyorum. o da ayıp olmasın diye. sonra aynı arkadaş, bir grupla iken aynı vasat esprilerinden birini yapıyor. ama bu sefer grupta espri anlayışı vasat olanlar ve gülme işini iyi bilenler var. herkes baya gülmeye başlıyor. ben de nedense onlara katılıp tek başımıza olduğumuzdakinden daha fazla gülüyorum. neden böyle oluyor anlamıyorum.

    o yüzden kendimi sıkıcı olarak görüyorum. dahası insanların gülmesini, esprilerden daha hoş buluyorum. insanlar kahkahalarla gülüyorsa, bana da her şey komik gelmeye başlıyor. adam başından geçenleri grup içinde anlatınca daha komik, tek başına bana anlatınca sıkıcı geliyor.

    bazı şeyleri baştan belirteyim. ne espri anlayışım çok üst düzey; ne de insanları yalnız başıma iken dinlememezlik ediyorum. gülen insanların samimiyeti gözlerinden okunuyorsa, bu bana daha eğlenceli ve komik geliyor. insanlar gülmüyorsa, ben zor gülüyorum.
  • var ulan böyle bir şey!

    ben de bazı şeyleri başka birinden duymadan akıl edemiyorum.
    burada okuyunca şimdi tespitin farkına vardım.
    çok şey yazmak istiyorum ama tarif edemeyeceğimi biliyorum.
  • geçenlerde bi gülmeme challenge vardı.

    videoda ise yalnızca gülen insanlar. başka hiç bir esprisi olmayan bir video.

    kısa bir süre içinde haykırarak gülmeye başladım.

    hele hele gülerken ordan oraya sıçrayan aşırı tepkili zencilere bayılırım.
  • başıma çok sıklıkla geliyor. espriye güldüğümü zannediyor millet ama daha çok insanların o anki ifade tarzı ve anlatım biçimlerine veya sadece gülmelerine gülüyorum ki kahkaha gerçekten çok bulaşıcı birşey. meselâ gözyaşı da öyle.
  • (bkz: mutluluk bulaşıcıdır)

    - klişemi bıraktım, ben gidiyorum.
  • (bkz: ayna nöronları) der kaçarım
  • bende tersi durum. komik bir şey anlatırken önce kendim gülmeye başlıyorum.
    gülme bulaşıcı bir şey. tıpkı esneme gibi.

    haliyle anlattığım şeyi komik bulmasa da gülüyor karşıdaki.
  • bunun bir de şöyle bir versiyonu var: espriye değil de esprinin kalitesizliğine gülmek.

    herkesin gülmesi beklentisiyle bir espri patlatılır. ancak o kadar soğuktur ki bu esprimsi şey; ortam buz keser, bakışlar donuklaşır, anlamsız bi sessizlik oluşur. ve daha sonra herkes birbirine bakar ve kahkahalar atılır.

    işte bu durum hep komik gelmiştir bana: espriye kimsenin gülmemesi ve espri yapan kişinin düştüğü durum.
  • akılllara bu gülüşü getiren gülüştür. adam gülümseyegörsün beş karış güldürüyor. bazen de şuradaki gibi hiçbir şey yapmadan gülüp karşısındakileri güldürmüştür. ruhu şad olsun. sevilen insanlarda sık karşılaşılan olaydır. ayrıca gülmek kadar güzel bir şey var mı lan!?