şükela:  tümü | bugün
  • şöyle güzel bir ev ile sıfır kilometre, canavar gibi bir araba... ne harika değil mi? değil.
    mülk ve bir şeylere sahip olma hevesi, insanların kafalarına geçirilmiş siyah, kalın bir örtüdür. yürüyoruz; ama nereye yürüdüğümüz hakkında hiçbir fikrimiz yok. çünkü bilgimiz yok. kafamıza geçilirmiş bu kapkara mülkiyet örtüsü görmemizi, bilmemizi engelliyor.

    herkes yeni neslin halinden ve gidişatından şikayetçi. ben de birçok yanlışlar görüyorum. ama bir nokta var ki şu anki durum ile geleceği karıştırma hatasına düşmemeliyiz ve yarın için karamsarlığa kapılmamalıyız.
    ben bu gidişatın bir yerde yön değiştireceğini düşünüyorum. şu anki son neslin ve gelecek nesillerin büyük bir patlama ile kuvvetli bir farkındalık kazanacaklarını düşünüyorum.
    şunu unutmamalı ki; hep aşağı doğru inen bir çizgi yukarı doğru ivmelenmeye, hep yukarı doğru giden bir çizgi aşağı doğru ivmelenmeye kuvvetli adaydır. günümüzde pek de yukarı doğru gidiyormuşuz gibi görünmüyor. o yüzden insanlık olarak yukarı doğru ivme kazanmamız yakındır.
    22. yüzyıla girmeden bir şeylerin ciddi anlamda ve kökünden değişeceğine; yeni güzel günlerin filiz vereceğine inanıyorum. -bugünden ekilecek tohumlar sayesinde-

    o yüzden şu "eski güzel günler" lafını dilimizden düşürelim, zihinlerimizden atalım artık. basın-yayın, sinema, müzik vs. her türlü araçla hep eski günlerin güzel olduğunu insanlara empoze ediyorlar. insanlar da geçmişe romantik yaklaşmaya nedense oldukça meyyal. halbuki en güzel gün henüz yaşanmamış gündür yani yarındır. çünkü geriye dönemeyiz; ama güzel yarınlar inşa edebiliriz.
    dilimize ve zihnimize işleyeceğimiz düşünce "güzel yarınlar" olsun. ille de romantik olacaksak geçmişe değil güzel yarınlar romantizmi yapalım.