şükela:  tümü | bugün soru sor
  • bir anne baba ciftinin aslinda bu kutsal sifatlari hic de haketmedigini gosterebilecek davranis.
  • bu durumun rastlandigi ailelerde muhtemelen iki kardesten buyuk olani kollanir, hep onun basarilari goz onundedir ve kucuk kardes oldu ki buyugun yaptiklarinin biraz daha azini yapti, o zaman basarisiz ve ise yaramaz cocuk damgasi yapistirilir kendisine. *
  • anne ve baba çocuğun özel bir durumu olmadıkça genelde yapmayacakları bir davranış biçimidir.ör= çocuğun önemli bir rahatsızlık geçirmesi veya rahatsızlığının devam etmesi gibi durumlarda diğer çocuklarına nazaran daha itinalı davranırlar ve her istediğine göz yumarlar.
  • genellikle belli bir hastalığı olan evlatlara karşı pozitif ayrımcılık şeklinde takınılan tavırdır. ancak ezilen kardeşin duygu ve düşünceleri hiç bir zaman görülememekte, dolayısıyla bu kişinin gelişimi gözardı edilmektedir.

    tek gözü görmeyen bir ablaya sahibim. yukarıda tanımladığım pozitif ayrımcılığı hayatının her anında yaşamış biri olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim; keşke hiç doğmasaydım. evet, değerli sözlük keşke hiç doğmamış olsaydım. siz ne kadar başarılı olsanız da, ne kadar yukarılara çıksanızda, ne kadar gururlandıracak işlere imza atsanızda, siz sağlıklı olansınızdır. önemsizsinizdir.

    değerli anne babalar, ilk çocuğunuz sakat, özürlü ya da herhangi bir şekilde zihnen ve bedenen kusurlu doğmuşsa, lütfen ikinci çocuk için çok ciddi düşünün. unutmayınız, arka planda kalan sağlıklı ya da tam olan kişide bir insan ve bir evlattır.
  • yanlış bir davranıştır. hele ki kız çocuklarının çok hakkı yenir. hayata iki sıfır geriden başlıyorlar desem yeridir. tabaklara yemek konurken bile ayrım yapılır. cinsiyeti bir kenara koyarsak da şayet genelde büyükler daha çok sevilir.
  • deli gibi can yakar, aileniz kardeşinizdir söz konusu olanlar ama sadece çevredekiler fark edebilir ne çektiğinizi bir de siz, o ayrılan evlat ve ayıran ebeveyn zinhar anlamaz ne bok yediğini, ne kadar ruhunuzu hırpaladıklarını.
  • bir ara ben de (bildigin iftira) evlat ayrimina maruz kaldigimi dusunuyordum lakin olaylar pek de dusundugum gibi degilmis. bu tur seylere takilmayin derim.
  • işte ben böyle bir hal içindeyim, aslında derin keder içindeyim.bazen bilmeyerek ne yaptığımı, iyi kötü, güzel, çirkin her biçimdeyim.bazen isyan edip yalnızlığıma sana karşı ince bir sitem içindeyim...
    anne ve baba sitemim size...yüreğimi dağladınız... buraya yazıyorum ki unutmayım, birgun sizin yerinizde olduğumda evlatlarımı üzmeyim...yüreğim sizi yine affedecek biliyorum, siz beni ağlatırsınız da ben yine unuturum.
    yazayım ki unutmayım, yazayım ki ben avladımın gözünden yaş getirmeyim...

    edit: aradan geçen onca zamanda kendime evlat ayrımına maruz kalmadığımı inandırmaya çalıştım, annemi her gün aradım ama her gün. abimle aram limoni olduğundan ona sordum ee arıyo mu seni diye, yok dedi haftada bir ararsa arıyor, bunca geçen zamanda ben iyi bir evlat oldum, sorumluluk aldım, ev sahibi oldum, tabi bunun yanında borç sahibi de oldum, kendi yağımda kavruldum, sonra abim yine ağlayarak geldi annemlerin yanına, benim borçla birikimle sahip olduklarıma duygu sömürüsü ile sahip oluverdi, babam 70 yaşına kadar borç ödeyecek neden abime destek oluyor, abim hayatımda gördüğüm en gurursuz, en arsız insan, başkalarına ait olan şeylere konmak konusunda onla yarışabilenini görmedim henüz.
    neyse dedim ya bu sürede ev sahibi oldum, borç sahibi oldum diye, en en en önemlisi ben bu sürede evlat sahibi oldum, canım oğlum ömrüm doğdu, gözümün nuru yanımda olmasa bunları daha zor atlatırdım, ona karşı duyguduğum sevgi kalbimi öyle bir dolduruyor ki ne anne ne baba ne kardeş sevgisine ihtiyacım var, bir çocuğum daha olursa okadar birbirine bağlı okadar güzel büyütcem ki onları etle tırnak gibi olacaklar, çünkü ben adalatli olacağım, çocuklarımın aklına hiç bir zaman bir acaba bile düşmeyecek.
  • anne babaların evlatları ile ilgili yaptıkları her seçimde açığa çıkan, ancak asla kabul etmedikleri durum. bana çok normal geliyor, garip gelense bu kaçınılmaz durumu, türk ailelerinin bir türlü kabul edememesi.

    hoş, hayatı yalanlar üzerine kurulu türk ailesinde bunun mertçe kabul edilmesini beklememek lazım.