şükela:  tümü | bugün
  • gereksizdir, herkes biriyle evlenir. sevdiğiyle ya da başkasıyla, gönlünüzü ferah tutun siz.

    benim korkum evlenememe korkusu değil, insan evladıyla evlenememe korkusu.
    zira yüzünde utanma derisi kalmayan insanlar var, her türlü pisliği yapar, arkanı döndüğünde çıkan rezilliğin haddi hesabı yoktur, ama utanmadan yüzüne gülüp koynuna girer. benim korkum buna rastlamaktır, gerisi boş.
  • genelde 20'li yaşlarında bir sürü erkekle yatıp kalkmış kızların yaşları ilerleyip değerleri azalınca harıl harıl evlenecek keriz aramalarıyla başlarına gelen bir durum.

    (bkz: cum bucket syndrome)

    hahaha
  • evlenememe korkusundan ziyade hayat arkadaşını bulamama korkusu var.

    yani herkes bir şekilde eş buluyor.
    hatta olay öyle bir hal alıyor ki belli bir yaştan sonra kadınlar evlilik için erkek avlıyor resmen. hemen evlilik; iki sene sonra bebek. 30'lu yaşlarında benim "karadul" diye tabir ettiğim böyle bir ton kadın var. sonra belki boşanır belki boşanmaz.

    ama olay sadece çocuk yapmak ve onu büyütmek mi? biraz aşk, ki 2 ile 5 yıl arası ömrü olur genelde, sonra çocuk. böylece evlilikte kolay kolay bitemez.
    bu ne lan böyle?! bildiğin rehine durumu bu.

    benim küçükken hayalini kurduğum o masum ilişki nerede? birbirini anlama, güvenme, zor zamanda yanında olma, sıkıcı/monoton zamanlarda da yanında olma falan falan işte..
    nerede o dostluk? nerede o anlayış, şefkat?
    yazık yemin ederim. boşa geçen zamana yazık.

    dedim ya benim korkum evlenememe korkusu değil, benim korkum hayat arkadaşını bulamama korkusu.