şükela:  tümü | bugün
  • yukarıdaki başlığı ( 7 ocak 2018) de sehven açmamdan dolayı lanetlendiğim başlıktırda ayrıca.

    bu kulağıma öyle bir küpe oldu ki , hayatta çıkmayacak cinsten.

    evet kabul ediyorum suçlu benim. ama birdaha mı? töbeler olsun.

    not: 7 ocak'tan beri kendi cep telefonumdan soğudum.. o derece yani.
  • (bkz: güvercin)
  • evdeki telefonlar sosyal statü göstergesi olarak bir anlam ifade etmiyordu, cebimize girip yanımızda taşımaya başladıktan sonra birer statü belirtisi olarak görülmeye başladılar.

    arkadaş buluşmalarında bol bol sohbet edilirdi. kafalar daima aşağıya değil birbirimizin suratına dönük olurdu.

    sevgiliyi ararken "ya telefonu babası açarsa?" gerginliğiyle bir gecede 10 yaş ihtiyarlardık.

    bir restorana ya da cafeye girdiğimizde gözümüz ilk iş priz aramaz, prize en yakın masaya oturmaya çalışmazdık.