*

şükela:  tümü | bugün
  • samsun'un ayvacık ilçesine bağlı bir köy.
  • sürülecek bir tarlanın belli kişilere ayrılan kısım ya da parçaları.
    biçilecek ekinin belli dilimler halinde işlenmesini sağlayan eni göz kararı belirlenmiş biçme şeridi. örneğin iki üç kişilik bir biçme ekibi yaklaşık olarak bir biçerdöğerin hapazı kadar eyneli başarıyla ilerletebilir.

    fethiye'de tarla sürümünün eyneli pek söylenmez, duymadım, o sözce.com'dan. onun yerini tutan terim olarak bizde parça, bölüm, kısım anlamına gelen say var. eynel neredeyse sadece ekin biçme terimi olarak kullandığımız bir terim. sözcük açıkça y harfiyle eynel biçiminde söylendiği halde kökeni olasılıkla eğmekten eğinik gibi eğnel ve sonuçta eynel. eğnel diyeni duymadım ama yutarak eenel diyen olduğu gibi, daha abartılı biçimde eynal diyen de olurdu.

    bir yerde "eynel başı" denen kişi orak biçme ekibinin kaptanıdır. kişisel deneyimim, babamın tutuğu eyneller her zaman tabanı aşırı genişleyen yamuk halini alırdı. iki veya üç, dört kişi olalım fark etmez, önce dar bir eynel belirler, sonra açtıkça açar, genişlettikçe genişletirdi. normal ölçülerde bu işi üreten bir tavırdır, o genişliği göze aldığını, ve bitirmeden dinlenmeyeceğini gösterrir. ama mübarek babam bu konuda abartmayı öyle bilirdi ki. bizim çocuklar, ufak kardeşlerim, benim etkisiz abi olduğum belli olup kendileri ergenlikte ilerledikçe bu konuda babamla tartışmaya, ya kozlarını ayrı eyneller tutarak paylaşmaya, ya da eynele babamın geçmesini reddedip ben/biz geçeceğiz demeye başlamışlardı.

    (bkz: eynelli)
    (bkz: orak biçmek/@ibisile)