şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: nothing to be done)

    edit: oh be ne çok benim gibi sıkıldığında devekuşu kabare izleyen varmış...
  • - tarçın kavanozu ne renk zajo?
    - tarçın kavanozu kırıldı mişka!
    - tarçın kavanozu ne renkti zajo?
    -----
    o kadar ölemiyorum ki...
    -----
    siz ne barışıyorsunuz orda fısır fısır..
  • onlarca kez izlemiştim videosunu kazındı resmen. devekuşu kabareden rahmetli zeki alasya'nın unutulmaz performanslarından:

    müvekkilimin gaddar kaynanası gece yarısı eve geliyor müvekkilimi sıcacık yatağından kaldıyor ve diyor ki damat damat!
    sen kazandığın para ile şimdi kendine alırsın bir at
    diye çat çat
    iki tokat
    şaşırmış serhat
    beklerken şefkat
    hey hat
    iki tokat
    kadın kafadan sakat
    gece 4 olmuş saat
    acıyla bağırmış serhat
    anne! yeter bu mücazat
    ama durmamış ifakat
    evet kadının adı ifakat
    dedik ya kafadan sakat
    hadi yeniden 4 tokat
    çat çat çat çat
    apartman sekiz kat komşular yakmışlar ışıklarını uzatmışlar başlarını serhat derinkat'a bağırmışlar ifakata yapma ifakat
    yeter bu kadar tokat
    fakat durmamış ifakat
    iki kroşe bir aparkat
    ayrıca iki tekme dört tokat
    küt küt çat çat
    barbar ifakat
    vuruyor çat çat
    boynunu bükmüş duruyor serhat
    dinmiyor gözyaşı dinmiyor feryat
    çat çat çat
    yerinde sallanan serhat berbat
    çat güm pat
    düşüyor serhat nakavt
    zavallı o günden beri hem uykusuz hem aç
    beni dinlediğiniz için tenk yu veri maç.
  • ben şimdi prelüt olarak bir açıklama yapmak istiyorum.
    biz aptal, gerzek, budala değiliz,
    yalancı, şarlatan, palavracı değiliz,
    arsız, yüzsüz ,yılışık, riyâkâr da değiliz
    bencil, sahtekâr, zorba hiç değiliz,
    biz sadece deliyiz,
    şimdi sizlere çok çağdaş, çok güncel, çok siyasi, çok milli bir şarkı söyleyeceğiz.
  • andrea: "kahramanı olmayan ülke ne mutsuz bir ülkedir."
    galileo: "hayır, kahramana ihtiyacı olan ülke ne mutsuz bir ülkedir."

    galilei’nin yaşamı, bertolt brecht
  • o sıralar sanırım orta okuldaydım, yanlış hatırlamıyor isem.. sınıfta keşanlı ali destanı oynanacaktı; herkes repliğini ezberliyordu.. ordan benim aklımda kalan replik şudur:

    -ulan kirloş pasaklı, ulan şafi suratlı sulu salyalı ayyaş.. o hiç senin küffün mü o bir küçük hanfendi, trençkota bürünmüş benburi marka..

    hala unutmam bunu.. ve burada ki küçük hanfendi bir köpecik..
  • zembereğinden boşalmış bir zaman bu.ne melun şanstır ki düzeltmeside bana kalmış...

    koca oyundan akılda sadece burası kalmış.
  • waiting for godot'da lucky'nin tiradı desem yer misiniz?
  • bezelyelerini yedin mi woyzeck?

    woyzeck - georg büchner
  • "hatırlıyor musunuz bir gün bir martı vurmuştunuz?"