şükela:  tümü | bugün
  • facebook'ta anıtlaştırılan hesap o an nasılsa öyle kalıyor. mesela profilinde, kapağında hangi fotoğraf varsa o ebediyen kalıyor. ilişki durumu aynı kalıyor. eski gönderileri aynı kalıyor. tek fark şu; artık hesaba şifresini bilseniz bile giremiyorsunuz ve ölen kişi arkadaş önerilerinde çıkmıyor. o kişinin sayfasına biri foto, yazı, video eklediğinde kimseye bildirim gitmiyor.
    anıt talebini yollamadan önce bütün bunları hesaplayın yoksa facebook hesabı doğrudan anıtlaştırıp daha sonra hiçbir talebinize cevap vermiyor.
  • ben bunu bugün öğrendim. ben bunu bugün ancak öğrendiğim için hayıflandım ve utandım kendimden.

    neden mi,
    2011 yılında ölen canım dostumun her doğumgününde facebook'tan doğumgünü kutlama samimiyetsizliğine sahip insanlar "mutlu sağlıklı yaşlar canım arkadaşım" mesajları yazıyordu. canlarına tükürdüklerim. o hesabın ailesi tarafından canlı tutulduğunu bilmiyor olabilirsin, öldüğünü bilmiyor olabilirsin. ancak herkesin doğumgününü kutlama zorunluluğun yok "canım arkadaşım".

    bugün bir arkadaş vesilesi ile öğrendim bu uygulamayı ve anında yaptım işlemi. çıkan uyarı aynen şu şekilde;

    "... anısına
    ...'ı sevenlerin, kendisini anmak ve birlikte geçirdikleri güzel anları hatırlamak için profilini ziyaret ederek teselli bulacağını umuyoruz."

    açıklama kısmında da şunlar yazıyor;
    "anıtlaştırılmış hesaplar
    anıtlaştırılmış hesaplar, bir kişi vefat ettikten sonra kişinin arkadaşlarının ve ailesin bir araya gelip anılarını paylaşmalarını sağlayan bir yerdir. anıtlaştırılmış hesapların temel özellikleri şunlardır:
    kişinin profilinde adının yanında anısına ifadesi yer alır
    hesabın gizlilik ayarlarına bağlı olarak, kişinin arkadaşları anıtlaştırılmış zaman tünelinde anılarını paylaşabilir
    kişinin paylaştığı içerikler (ör. fotoğraflar, gönderiler) facebook'ta kalır ve paylaşıldıkları hedef kitle bunları görebilir
    anıtlaştırılmış profiller "tanıyor olabileceğin kişiler" önerileri, doğum günü hatırlatmaları, reklamlar gibi herkese açık alanlarda görünmez
    anıtlaştırılmış bir hesaba hiç kimse giriş yapamaz
    bir hesap vârisi olmayan anıtlaştırılmış hesaplarda değişiklik yapılamaz
    geçerli bir talep almamız halinde, yöneticisinin hesabı anıtlaştırılan tek yöneticili gruplar facebook'tan kaldırılır"
  • internetten tanışdığım 3 yıl boyunca görüştüğüm bazen en derin konularda bile fikrini aldığım dertleştiğim bir arkadaşım vardı. ne zaman görünmüyor attığım mesajlara da bakmıyordu.her halde evlendi çoluğa cocuğa karıştı sosyal medya kullanmıyor diye düşündüm. aklımda ölmüş olabileceği hiç geçmedi. 24 yaşında genç ve sağlıklı biriydi. facebook profiline bir bakıyım ne durumda diye dedim.
    girer girmez şok oldum.sanki başımdan aşağı kaynar sular döküldü. " aman allam'ım olamaz" dedim. profilinde sürekli taziye mesajları ve keşke şimdi yaşıyor olsan burada olsan tarzında mesajlar.

    ani bir şekilde hastaneye kaldırılmış (bkz: kan kanseri) olduğu teşhisi koyulmuş ve 2 hafta içinde her şey başlamış bitmiş. gerçekten cok acı. ölen birinden geriye kalan en sarsıcı şeylerden biri ölmeden 1-2 kaç hafta önce paylaştığı eğlence içinde ki paylaşımlar ve yarım kalan konusmalar.düşünsenize etrafınızda bir arkadaşını "naber nasıl gidiyor" diye bir mesaj atıyorsunuz ve cevap alamayınca öldüğünü öğreniyorsunursunuz.

    günlük hayatta alakadar olduğum onca şey ve gürltü patırtı arasında "dur 1 dakika ve düşün" diye bağırıyor ölüm.bir an için bu lezzetleri ve eğlenceleri anlamsızlaştırıyor. cem karaca'nın dediği gibi " işte geldik gidiyoruz bilinmez bir diyara."

    ailesini düşündükce daha da üzülüyor insan. kim bilir nasıl perişan oldular. nasıl baş etmeye çalıştılar aniden gelen bu ölümle.bunları düşündükce insan etrafındaki insanların ölmeden önce kıymetini bilmek için çaba sarf etmek istiyor. yanında duran anne bana kardeş ve oğullarına sağken daha fazla sevgisini göstermek istiyor. lüzumsuz şeyler için her hangi bir arkadaşını kırmamak istiyor. büyük kırgınlıklarda eskiler " ölümlü dünya" der barışırdı. şimdi anlıyorum ne demek istediklerini.

    ve şunu soruyorum kendime " herkes günde en az 1 defa öleceğini hatırlatsa kendine dünya daha iyi bir yer olurmu ?"