1. sanırım ölüm kötü bir şey. ben de bazı zamanlar ölmeyi çok ciddi şekilde düşünüyorum. arkamdakilerin ne düşüneceğini, haber yayıldıktan sonra neler konuşulacağı, kaç kişinin 2 gün sonra siktirip gidececeğini düşünüyorum. şahsen ben bu düşüncelerimi öldükten sonra uygulamaya koyabilsem 2 dakika düşünmez ölürdüm.

    geçen bi trafik kazası sonucunda bi arkadaşımızı kaybettik. cenazesine gidemedim ama acı çeken herkesin acısını çok içten paylaştım. ölümden 2 gün sonra ise tamı tamına 114 olan facebook arkadaş listemden 50 tanesi ölen arkadaşımızın resmini profil resmi yapmıştı. üstelik adına açılmış olan fan sayfasına üye olmuşlardı.

    ne demek lan ölen kişinin resmini facebook'a koymak. şimdi ben resmi tıklıycam sonra karşıma gelen ilk fotoğraf ayna karşısında çekilmiş resim olacak öyle mi. siktirin lan yavşaklar. size samimiyetsizliğin tavan yaptığı anı söyleyeyim; aha bu eylemi yapan kişinin dişi olması.

    ben says: naber nasılsın ?
    bilmemnedişisi says: hı
    ben says: nasıl gidiyor görüşemiyoruz
    bilmemnedişisi: hı hı hı
    bilmemnedişisi: çıkıyom ben pai pai
    az önce bir yerlerde ölürüm hiç düşünmeden dedim ya. şimdi öldüm diyelim, eğer bu kız gelip benim resmimi profil resmi yaparsa sikerim öyle adaleti ben. bu muydu yani hayat dedikleri. duvar suratlı bi kızın gelip benim yasımı facebook'tan tutması mı ?

    son: siktirin gidin lan samimiyetsiz adiler
  2. ölen kisinin gercekten yakini olanlar degil de, ikiyüz yilda bir görüstügü dengesizler yapar bunu genellikle. insanin anacak baska yöntem mi bulamadiginiz diyesi gelir. kendi gibi üc bes arkadasi daha vardir, beraber fotograflarin altina ''rip, huzur icinde yat, son sakasini yapti'' yazar dururlar.

    o fotografi koydun da ne oldu? koskoca internette herhangi bir siteye yükledigin ölü bir insanin fotografi neyine yaradi? yükleyince kendini daha mi iyi hissettin? son görevini yerine mi getirmis oldun?

    sag ol facebook sayende insanlarin ne kadar yüzeysel olduklarini anlamis olduk, iyi ki varsin.

    edit: sürekli gözünün önünde olmasini istiyorsan wallpaper yapar her an görürsün kaybettigin insani. neden facebook yani, neden?

    ayrica yüzeysel olan insanlar, ücbes kendini bilmez yüzünden ''küstüm facebook al sana bomba'' yapacak degiliz.
  3. ne kadar kolay atıp tutmak, herkesi, her şeyi genellemek.. bak mesela ben kuzenimi kaybettim, 2 yıl olacak neredeyse, kardeşinin geçen aya kadar profil resmi ablasıydı.. n'oldu şimdi? hayatta kalan, yas tutan insan bir şekilde anısını güncel tutmaya çalışınca pisbokgötşerefsizadi mi oldu? ben de zaman zaman babamın resmini koyuyorum.. özlüyorum çünkü, belki de kendime acı çektirmeyi seviyorum, eğlenmek, sosyalleşmek için kullandığım facebook bile hüzün taşısın istiyorum. bilemiyorum şimdi bunun altında yatan mekanizmayı ama hiç de siktirip gitmeyi planlamıyorum..

    hem madem facebook bu kadar yüzeysel bir şey, sallama arkadaşım oraya profil fotosu olarak ölmüş birini koyanı..

    bi sakin olun, bi yavaş genelleyin.. allaam ya!
  4. ek olarak ölen kişinin cenazesi için event açılır..bu da gerçek
    hatta "maybe attending" yapan yüzsüzün yüzsüzleri de vardı

    evet,burası garip bir dünya..
  5. cok yaygin. ben goruyorum hep ataturk filan herkeslerde. ama dogru o olmedi kalbimizde ya$iyor.
  6. kuleli mezunları tarafından şehit olan dönem arkadaşlarının resmini koymak suretiyle görülmüştür.
  7. hayatının neredeyse tamamı facebook'tan ibaret olanlar yapmakta genellikle. iyi ya da kötüdür bilemiyorum ama tek kelimeyle "gereksiz". fotoğraf koyan bir derece de geçen sene babası vefat eden arkadaşım status kısmına "babasını kaybetti çok üzgün :(*" yazmıştı. bir hafta boyunca bu davranışın sebebini anlamaya çalıştım baktım beceremiyorum vazgeçtim.
  8. facebook profilinde yaşayan ve ölen kişi hakkında "yazık olmuş"dan daha fazla bir şey hissetmeyen akıl fikir yoksunu insanlar için söylenecek bir şey yok. ancak işin bir de farklı bir boyutu var.

    iki ay önce bir arkadaşım babasını kaybetti ve adamın ne hale düştüğünü bizzat gördüm. kolay değil babasını kaybetmişti. bir kaç gün sonra da facebook profiline resmini koyup, duygusal birkaç şey yazmış. şimdi tutup da bunda bir anlam bulmaya çalışmak nedir allah aşkına. çocuk 23 yaşında, babasını kaybetmiş, su içmek bile aklına gelmiyor. tutup da bunda bir mantık aramak saçma olurdu heralde.
  9. elinizde fotoğrafı olduğuna delalettir, bu da bi' nebze iyidir.

    misal ben 2003'te çok değer verdiğim gencecik, yeni evli, mis gibi "abi" denilebilecek bir adamı yitirdim trafik kazasında. ne oldu? sadece hafızamda bi' kaç kare kaldı. o da sesi gibi aklımdan silinir diye korkarım şimdi. bir fotoğrafı olsun da ister facebook'um da isterse odamda yatağımın tamkarşısında çerçevede dursun isterdim.

    ya da 2007'de finale girmek için gittiğim okulda, sınıf arkadaşımın cenazesinin nerden kalkacağını öğrendim. dostum dediği insanı ben sakinleştirdim. acıyı iliğime-kemiğime kadar hissettim. o facebook zımbırtısında da adına açılan gruba üyeyim. en yakın arkadaşının profilindeki onun fotoğrafına bakar, nasıl eğlendiklerini anımsarım, nasıl güzel güldüğünü/güldürdüğünü hatırlar gülümserim. kötü müdür, değildir zannımca.

    insanların acısını nasıl yaşayacağına, neler yapabileceğine ve ne hissedeceğine karışmanın, daha da fecisi her şeyde mantık aramanın manası yoktur.

    olur yani, olmaz değil. çokta irdelenecek mesele değil zaten.

facebook profiline ölen kişinin resmini koymak hakkında bilgi verin