şükela:  tümü | bugün
  • jethro tull elemanlarının (ian anderson hariç) kurdukları bir grup. solistleri led zeppelin iv albümündeki battle of evermore şarkısında, robert plant ile düet yapan kişidir.
  • ingiliz folk grubu. yaptiklari muzigin benzerliginden ve jethro tull'un surekli eleman degistirme ihtiyacindan oturu bir suru uyesini jethro tull'a yollamis, bu yuzden surekli yeniden olusturulmaya calisilmis, ve ticari olarak hep ignore edilmis bi grup.

    keman'in bolca kullanlldigi ilk albumleri cok keyiflidir.
  • five seasons
    old new borrowed blue
    liege and lief
    house full
    wishfulness waltz
    red & gold
    angel delight
    shines like gold
    jewel in the crown
    nine
    rosie
    rising for the moon
    the bonny bunch of roses
    unhalfbricking
    farewell, farewell
    encore, encore
    the woodworm years*
    who knows where the time goes?
    fiddlestix
    cropredy 98
    gottle o' geer

    gibi say say bitmez albüme sahip*, who knows where the time goes, fotheringay, si tu dois partir, meet on the ledge, farewell farewell, matty groves gibi şarkılarıyla aklımı başımdan almış olan ingiliz grup.
  • (bkz: sandy denny)
  • kurulduğunda richard thompson gibi son derece yetkin bir gitariste ve kaleme,sandy denny gibi gelmiş geçmiş en güçlü ve içe işleyen seslerden birine sahip olan grup, bu ikilinin 70'lerin başında peşpeşe gruptan ayrılmalarına dek çıkardığı başyapıt albümleriyle farklı dönemlerde ve farklı ruh hallerinde birçok insan için kimi zaman yastık kimi zamansa battaniye işlevini gördü. kanımca en sağlam albümleri olan 'what we did on our holidays' , fotheringay, meet on the ledge, i'll keep it with mine, nottamun town vs. gibi dinlemekten kolay kolay bıkılmayacak başucu şarkılarla doludur ve çayla çok güzel gider.
    ayrıca bu ve bir sonraki albüm olan unhalfbrickings’deki çoğu bob dylan şarkısının fairport convention yorumu huysuz prensimizi kıskançlıktan çatlatacak denli güzeldir ve o da bununla gurur duymalıdır. ancak işler böylesine yolunda gidiyorken, thompson’da anlamsızca hortlayan bu grupla bu kadarı yeterlidir hissi ve denny’nin kendi grubunu kurma hevesi sonucu, toz duman bir anda lider, ruh, yaratıcı güç ve iddia kaybedildi, büyük adam olacak çocuk tıpış tıpış torna tesviye tezgahına yollandı. bu arada grubun şarkılarının genelindeki jethro tullvari huzur ve içtenlik duygusu, melodik benzerlikler, beslenilen kaynakların yakınlığı elbette ki kurt avcı hinoğluhin ian anderson’ın radarından kaçamamıştı ve grup suya sabuna dokunmaz işler yaptığı vasat yıllarında neredeyse tull için eleman yetiştiren bir okul halini aldı. şu an ise tull’ı bir daha asla eski tull yapamayan müzisyenlerin adeta tull-b takımı hüviyetinde oluşturdukları, o efsanevi ilk kadroya ve eserlerine saygıyla dürüstçe artık bir son nokta koymayı seçmektense arada sırada konserler vererek bir ek iş misali ekmeğini yedikleri, eski albümlerinin inatla bilmem kaçıncı kez yeniden paketlendiği, zorla yaşatılan zavallı bir zombi fairport convention..
    bütün bunlardan sonra yapılacak en iyi şey hafızamıza kazımak istediğimiz hallerine, biraz gerilere uzanıp tarihlerinden bize kalan en değerli parça olan fotheringay’i çalmak sanırım, tekrar, tekrar..
  • eskilerden "chelsea morning", "if" ve "i don't know where i stand" isimli şarkıları çok hoşuma giden grup.
  • 90'li yillarda eskisehir festivali'nin konuklarindan biri olmuslardi.
  • (bkz: red and gold)
hesabın var mı? giriş yap