şükela:  tümü | bugün
  • gerek yöntem gerekse düşünce olarak enteresan bir kişisel gönüllülük girişimi, başkalarının hayatlarına hele ki geçmişlerine dokunup mazi perdesini aralamak nasıl hoş bir tutkudur?
    uğur topal adlı genç, boş vakitlerinde bit pazarı veya sahaf gibi yerlerden oldukça cüzi meblağlar karşılığında satın aldığı eski fotoğraf albümlerindeki kişilere ulaşmayı dert ediniyor ve bunun için değişik bir yol izliyor. albümlerden ayrıştırdığı fotoğrafları, arkalarında veya üzerlerinde yazan minik notlardan yola çıkarak sahipleriine ulaştırmak üzere yüklediği bir instagram hesabı* açıyor. demek ki sosyal medyayı böylesine insani değerleri sahiplenmek üzere de kullananlar varmış diyorsunuz zaten görünce, biraz da hayret ederek. çünkü belki altmış-yetmiş yıl önceki hatıra kıymeti çok yüksek bir fotoğrafı sahibi olan aileye ulaştırdığında yaptığı masraf ve harcadığı emeğe rağmen herhangi bir ücret bile talep etmiyor, tek beklentisi o fotoğrafın ve fotoğraftaki kişilerin hikayesini dinlemek. bu minik çaplı sosyal proje haliyle yerel ve ulusal bazlı medya organlarının** ilgisini çekiyor ve meseleyi yürüten arkadaşla röportaj yapılıyor.

    ** örneğin, sabah gazetesinin pazar ekinde yayınlanan konuyla ilgili haber:
    https://www.sabah.com.tr/…lbumu-ve-huzunlu-hikayesi

    * aşağıda ise söz konusu instagram sayfasının linki var:
    https://www.instagram.com/fanininmazisi/
  • siyah beyaz bir fotoğrafın çağrışımı, eskimiş eprimiş bir kağıttan gülümseyen insanlar. nice aileler, güzel çocukluklar, hayat kadrajına bir an olsun yakalanmış hikayeler. işte nicesini bulacabileceğimiz ve içimizden nostaljik rüyalara dalacağımız bir sayfa oluşturulmuş. sahaf ve diğer mecralardan topladığı bu "fotoğrafik hikayeleri" asıl sahiplerine ulaştırmayı kendine hedef edinmiş uğur topal kardeşimiz. bu güzel niyetli ve düşünceli insanlar ile sosyal medya bir başka perspektife geçiyor. insan mutlu oluyor.