şükela:  tümü | bugün
  • ikinci dünya savaşı esnasında güney pasifik'te yalnız bir adamın sürekli örselendiği, barış şartlarında sıradışı denilebilecek olayları konu alan film. 1964 yapımı, ralph nelson mahsulü. müzik(ler) ve aşk, leziz ve sade. olmuş!

    --- spoiler ---

    mr. heckland'ı kendi ülkesizliğinin karasularında özgürce dolaşırken ve umursamazken gördüm, son derece mutlu oldum. tutsaklığımı hırçınlaştıran, cezbeden bir zincirsizlik bu. tabii, referans noktanız çok önemli. öyle ya, monotonluk ve bayağılık bizim kanımıza işlemiş. derken freneau'nun heckland ile alelade bir mesele üzerinden gülüşmelerini gördüm, ulaşılmaz göklere uçtum. the golden age of broad smacking filmleri izlemenin leziz yanı, tokatlaşmaları içimde coşkun yeller estirdi: "işte hayatın minimalist anlamı, işte tüm çilelerin müsebbibi, meyvesi: hoyrat iki tokat".

    şehirlere bombalar düşerken kadınımı köhnede bulup, sarmayacaksam belini; denizleri fersah fersah katetmenin, ayyaşlığın ve meczupluğun fevkalade üzücü olduğu sindi içime. bu yalnızlık sadece gömer bizi.

    --- spoiler ---

    bir tek dramada bulamıyorum bu duygu selini, trajik komedya tetikleyen ruhumuzda. bir tutsaklığıma, bir de leslie caron'ın artık tanrı katında dahi esamesi okunmayan nefes kesiciliğine ağladım.

    (bkz: french accent)
  • 1964 yapımı çok hoş film. acayip mutluluk verdi bana bu film yaa :) acayip kaliteli bir filmmiş bu meğer. sen tut fonda savaşın olduğu bir durumda böyle güzel, mutluluk veren bir film yap. kaç aydır bende bu film, içimden gelip de izleyemedim bir türlü. sonunda dedim ki dur şuna bir şans vereyim. iyi ki de vermişim. sonlara doğru bitmesin istedim o derece. kendisi en sevdiğim filmler arasına girdi bile.