şükela:  tümü | bugün
  • dostunu överken yerecek yer bırak olarak da kulanılan atasözü.

    çocukken rahmetli babaannemden sıklıkla duyar, anlamından çok kulağa tuhaf bir hoşlukta gelmesine takılırdım. methedip methedildikçe, zem edip zem edildikçe sözün kıymetini anlıyorsunuz. insanın kendi dahil kimse kusur sahibi olmayacak kadar mükemmel değil.