şükela:  tümü | bugün
  • 2004 yılının başları üniversite' ye yeni girmişim, elime bi yerden bi ses kaydı geçti. kayıtta aşık mahzuni şerif doğaçlama türkü okuyor. dönemin siyasetçisi erbakan 'a taşlamalar döşüyordu.. arka planda da bi kaç ses. ortamda muhabbet ediyorlar çalıp söylüyorlar ama seslerin hiç birini tanımıyorum. ancak içlerinden biri “ferhan şensoy yoldaymış geliyor” gibi bi şey diyor.. tabi ben hemen uyandım. gözlerim büyüdü. o zamanlar mahzuni baba nın ferhan şensoy ile bi bağı olduğunu bilmiyordum. ferhan şensoy u görmek istedim, bi kan bi doku, bi mahzuni muhabbeti yeterdi bana. 18 yaşındayım. cahilim. kalktım gittim ferhan şensoy un beyoğlu' ndaki ses tiyatrosuna. daha önce de bi kaç kez önünden geçmiş ferhangi şeyler afişini görmüştüm. aşinaydım. biraz yaşın verdiği cahil cesareti biraz da aşık mahzuni hayranlığının gazı ile girdim pasaja. tiyatronun önünde durdum. kapı kapalı. kimseler yok. ertesi gün bi daha. bu sefer kapıda biletçi bi abla.

    ben: ferhan şensoy ile görüşebilir miyim?
    biletçi: ne için?
    ben: yani kendisi ile konuşmak istiyorum.
    biletçi: kendisi burada yok.

    dedi sert bi tavırla. ne yapacağımı ne edeceğimi bilemedim, gardım düştü resmen, gerisin geri eve döndüm. bi kaç hafta sonra tekrar gittim. oyunu varmış o gün de. bu sefer kapı açıktı ve kapıda bi adam duruyordu biletlere bakıyordu gelenlere merhaba diyordu. yanına gittim,

    -merhaba ferhan şensoy burada mı?

    adam, ”gerizekalı mısın içeride oyunu var on dakika sonra” diyen gözlerle bana evet dedi. o an sorduğum sorunun salaklığını anlamıştım ama nafile..haklıydı. ne diyeceğimi bilemedim, dışarı çıktım önce sola, sonra sağa döndüm ve gittim. uzun bi süre uğramadım. ama gidecek, ferhan şensoy ile konuşacaktım, mahzuni şerif konuşacaktık be, çay içip mahzuni şerif konuşacaktık lan.

    evde konuşmalar yapıyordum kapıdaki adam oluyordum, biletçi kız oluyordum saçma sapan sorular sorup mükemmel cevaplar veriyordum. kendi kendime konuşmalarımın sonucunda, evde deli damgası yemeden tek hamlede ikisini de yere serecek o efsanevi konuşmamı hazırladım, yaklaşık 30 saniye süren bir tirad.
    kadıköy'den karaköy vapuruna bindim, yürüyerek beyoğlu'na çıktım. en sevdiğim yollardan biri bu.. halen bile. yürürken aklımdan da tiradımı tekrar ediyorum. ezber önemli. ben matematiği bile ezberleyerek geçmişim.
    girdim halep pasajı 'ından içeri. kapı açık. o kıl kapıda duran adam da orda, gittim yanına derin bi nefes aldım ve hayatımdaki ilk tiradımı attım.
    adam ben konuştukça hiç tepki vermiyordu. konuşmam bitince de

    -tamam ben senin numaranı alayım ferhan bey dilerse arar. dedi.

    o zamanda cep telefonunu yeni almıştım. daha henüz kimse ile konuşmamış kimseyi çaldırıp kapatmamıştım. numaramı verdim. adımı söyledim yazmadı. ancak numaramın yanına aşık mahzuni şerif yazdı.

    ertesi gün okula gittim yemekhanede yemek sırası bekliyordum birden telefon çaldı. bütün yemekhaneyi susturdum. susun lan susun ferhan şensoy arıyor. numaramı tek bilen o!

    -alo! ben ferhan şensoy. mahzuni şerif için perşembe akşamı saat sekizde şarabi 'de olacağım. isterseniz oraya gelirsiniz.

    dedi ve kapattı. arkadaşlarım diz çöktüğümü görüp kolumdan tutup beni ayağa kaldırdılar. şoktaydım.
    okuldan eve nasıl gittim hatırlamıyorum.
    o gece sabaha kadar uyumadım. o an anladım, insan mutlu olduğu anlarını anlatacak birini arıyor yanında. bu yazıyı da bu hisle yazıyorum.

    sabah oldu, erkenden kalkıp gittim beyoğlu’ na. erkenden. o gün akşama kadar kaç çay içtim bilmiyorum. alkolle aram yok sigara kullanmıyordum. sakinleşmek için başka yöntem bulamıyorum da.
    ama iyi ki bulamıyorum, o heyecanı yaşamak, kalbinin ağzında attığını hissetmek muhteşemmiş. yaşım 30 oldu hala ararım o heyecanı. şöyle düşünün; aşık olduğunuz kişinin ilk elini tutuşunun bi üstü, sizi öptüğü anın bi tık altı. böyle bi heyecan ile gezdim 10 saat beyoğlu sokaklarında.
    gezdim ancak şarabi nedir kimdir bilmiyordum.. şarabi yi buldum, öğrendim. içeri girdim, çıktım. saatin sekiz olmasını bekliyorum. bi aşağı yürüyorum bi yukarı, tavaf ettim koca taksimi. gezi parkından galatasaray lisesine kadar yürüyorum sonra tekrar gezi parkının önüne geliyorum yetmiyor galatasaray lisesini de geçip tünel e yürüyorum, zaman geçmiyor ben de tünelden aşağı karaköy’ e inip tekrar beyoğlu’ na çıkıyorum. yaşım genç lan yorulmuyorum.

    saat sekiz olmadan şarabi deydim. garsonlar hemen yanıma geldiler içeri girip ferhan şensoy a doğru yürüdüğümü görünce. çünkü en arkanın iki önünde oturmuş sağında solunda kimse yok önünde bi kağıt parçası bi şeyler yazıp sigara içiyordu.
    ferhan şensoy a geldim, mahzuni şerif için dedim. biraz bekledim ve yanına gitmem için gerekli vizeyi ferhan abi başını sallayarak verdi. öyle ya o artık ferhan abi..

    garsonlar sandalyemi çektiler ferhan şensoy’ un karşısına oturttular, ferhan abi ile garsonlar bir saniye kadar göz göze geldiler ve ikisinden de hiç bi ses çıkmadı, garson gitti ferhan abi gözünü garsondan alıp benim gözlerimin içine dikti. nisan ayının ilk haftaları olduğunu hatırlıyorum. hava sıcak olmasına rağmen ferhan abi bana baktığında buz kestim. iki elim birbirini tutmuş sıkıyordu.

    -ne içersin?
    --su

    kafasını benden kaldırıp hiç bi şey demeden yanımıza gelen garsona iki şarap dedi.
    iki beyaz şarap geldi. içtim. çok küçükken cemde dedemin dizinin dibinde içmiş olduğum bade gibiydi.

    sende hayranı mısın mahzuni’ nin dedi. evet dedim. benden ne istiyorsun dedi,
    mahzun’ yi çok sevdiğimi ama onu hiç görmediğimi söyledim. arkadaşlarımla ondan konuşamıyor, oturup birlikte onu dinleyemiyorduk. ben köyden geldim köyde herkes seviyor ama burada kimse bilmiyor dedim. köyde dedemle amcamla yaşadıkları hikayeleri anlattım. güldü, gözleri doldu, purosunu yaktı söndü yine yaktı, bi kadeh şarabı yeni bitirmiştim ki ikişer tane daha söyledi. o an anladım benim de bitirmemi beklemiş kendi şarabını çoktan bitiren ferhan abi.

    ben susunca da o mahzuni ile nasıl tanıştığını anlattı, anlattı. ağlaya ağlaya dinledim. şu an buraya yazamayacağım “bira” hikayesini dinlerken de hem ağlıyor hem gülüyordum. çok esprili, çok hazır cevapmış mahzuni. bunu ilk defa o gün orada duyuyordum mesela.

    o zamanlar yazmış olduğu “kiralık oyun” için ferhan şensoy, akşam dokuzda da okan bayülgen ile sözleşmiş. ben, kalkmam gerektiğini anlıyorum. "hayır, sen otur" diyor, oturuyorum. okan bayülgen ferhan şensoy un yanına oturuyor, birlikte geldiği özgü namal da benim yanıma oturuyor.
    karşımda ferhan şensoy, yanımda özgü namal sağ çaprazımda da okan bayülgen.
    şaraplar mahzuni şerif için kalkıyor.

    ferhan abi beni okan bayülgen ile tanıştırırken
    okan bayülgen ne gariptir ki beni hatırlıyor. ekşi sözlük zaga zirvesi nde ayaküstü muhabbetimizden dolayı. ekşi sözlük’ ten konuşuyoruz. ferhan abi ben internetten hiç anlamam “sikerim ekşi sözlüğü” dedikten sonra ferhan şensoy kararı ile internet mevzumuz kapanıyor. gülüyoruz. galiba sarhoş olduk.

    ferhan abi, okan bayülgen’ e daha önce kiralık oyun için erkek rolü oynayacak bi kız aradığını orta oyuncularda özge isimli biri olduğunu, onu bu rol için düşündüğü okan’ dan da bulmasını istediğini anlatıyor. özgü namal bu olanları ilk defa orada duyuyor. kahkahalar atıyor.
    okan bayülgen de "abi onun adı özge değil özgü" diyince hem gerçek ismini öğrenmek hem de kiralık oyunda oynar mısın diye sormak için okan bayülgen, ferhan abi ile özgü namal a bi buluşma ayarlıyor.
    buluşma dediğim de özgü namal şarabi’ ye geliyor.. arkasında da bi ton gazeteci. ferhan abi tabi deliriyor. anlatırken bile sinirleniyor. “bana gelmez bunlar özge’ ye neden gelsin” diye anlam veremedikçe daha da delirdim diyor. dayanamamış sormuş “kızım sen kötü bi şey mi yaptın” nedir bu herifler ?
    özgü namal “kötü bi şey yapmadımhocam kurtlar vadisinde oynadım” diyince o zamanların meşhur dizisi kurtlar vadisini zorla izletmişler ferhan şensoy a . üçü birden komedi dizisi izler gibi izlemişler. gülmekten o kocaman gözlerinden yaşlar akan özgü namalın beni evime kadar bırakması ile son buldu gece. budur ol hikaye.
  • şu an popüler kültür' e ait ne yapıyor da para kazanıyor çok merak ediyorum doğrusu?

    reklam da mı oynamış?
    klip mi çekmiş kaset mi çıkarmış? (bilen bilir kendisi çok da güzel şarkı sözü yazar)
    20 lik sevgilisi mi varmış?
    beyoğlu ' nda paparazzilere mi yakalanmış (haftanın üç günü beyoğlu ' nda yaşamasına rağmen)
    yoksa güneşlenirken mi görüntülenmiş?
    tayyip' in elini mi öpmüş?

    ne yapmış lan bu adam popüler olarak?

    git bak anadolu' da tiyatro turnesinde şu an.
    git bak bodrum' da bir köyde kitabını yazıyor şu an.

    siktir git bak bi.
  • bu gece kadiköy'de ckm'de ferhangi şeyler oyununu çokuncu kez seyrettiğimiz üstad.

    oyunu yarıda terk eden kimseyi görmedim.
    oyun bitiminde ise bütün salon ayakta alkışladı.
    o telefon anonsu bütün oyunlardan önce yapılmaktadır(yaklaşık 10 senedir.)
    tiyatroyu götünüzde izlemek yerine evinizde oturup televizyon izleyin, etraf osuruk kokmaz hiç olmazsa.
  • dünya artık eski dünya değil. kış uykusu'nu sinemada izlediğimde salonda 3 kişiydik. hem de gösteriminin 2. günü cumartesi günü. bir hafta sonra kalktı sinemadan zaten. türkiye'nin ortalama üstü diye nitelendirilen tiplerinin yaşadığı bir semtte yaşıyorum. sinemalarda gösterime girmeden önce avrupa'nın en prestijli sinema ödülünü kazanmış bu filme toplam 3 kişi geldi. tarihe not düşülsün bu. bir arkadaşım bu filme gitmek için 3 kişilik sinema bileti almış. sonunda tek başına izlemiş yine filmi.

    neyse sonra ne oldu, ferhan şensoy'un tiyatrolarına da yüzeysel tipler gitmeye başladı. bir insanın başına gelebilecek en büyük felaket bu olsa gerek. kime neyi anlatıyorsun ki? daha adamlar kendi vasatlıklarının farkında değiller, gelmişler bir gösteri peşinden ferhan şensoy'un bütün kariyerini sakız gibi çiğniyorlar. bu kadar basit mi yahu?
  • komik değil diyenlerin muhtemelen atalay demirciye katıla katıla güldüğü usta.

    (bkz: atalay demirci)
  • büyük ustayı komiklik yapmamak ya da yapamamakla suçlayan insanlar türedi. (bkz: akıl fikir)

    yaş kaç lan? ahaha
  • 5 ocak tarihinde ckm'de oynadığı ferhangi şeyler oyununu 656 kişilik salonda yaklaşık 400 kişi izlemiştir, isteyene özelden net rakamı yarın veririm.

    kimse gülmedi salon boştu diyen belluci adlı arkadaş ya bi bok anlamadı ya da birinin zoruyla geldi. biraz daha sabredip oyun sonunda bütün salonun ayakta alkışladığını görseydi de yine gelip bok atacaktı galiba, zira sözlükten bir tek kendisi oradaydı sanıyor diye düşünüyorum.

    gelmeyin kardeşim anlamıyorsanız, izlemeyin, sonra tek gücünüz olan ekşi yazarlığınızla sağa sola bok atıyorsunuz.
  • kendisinin hiçbir kitabını okumamış tiyatro oyununu izlememiş şafak sezer hayranları burada gelmiş ahkam kesiyor.

    edit : birisi de mesaj atmış ferhangi şeyler oyununu izledim ama kitaplarını okumadım diye. ulan ferhangi şeyler i izlemeyen mi var?
    edit2: ahsdhad yeter artık ifşa edeceğim. fireandwater19 mesaj atmış diyor ki "hiçte iyi yazar değildir"

    (bkz: hiçte)
  • buraları okumuyordur muhtemelen. kim bilir hangi seyahatinde satın alınmış bavul bavul frenkçe tiyatro kitabını, adı bilinmeyen yeryüzü şairlerini okumayı tercih ediyordur usta. başta ülkesindekiler olmak üzere karşılaştığı insanlarının ciğerini okumayı yeğliyordur bir düşünme ve biriktirme yöntemi olarak yazmayı unutmadan. iyi ki doğmuştur.

    kökü çarşamba'da, dalları gül baba'nın bağ kulübesinde galatasaray'da, jerome savary'in gezici tiyatrosuyla fransa turnesinde, kanada'da, küba'da meyveler vermiş bir ağaçsın sen ferhan şensoy. güzel sanatlar'ın damından boğaza karşı teksir edip savurduğun dev-genç bildirileriyle, şaibeli yangınla kül olan bir tarihi diriltmek, ses tiyatrosu'nu onarmak için anadolu'nun tüm sidik kokan sinema salonlarında oynadıklarınla büyüksün. tiyatrocu değil bizatihi tiyatrosun.

    ve bir daha ülkemden benzerinin çıkması zor bir mizah yazarısın. iyi ki doğmuşsun.
  • ulan bir şey yazmayayım dedim de dayanamadım. neymiş ferhan şensoy oyunu kaydeden izleyiciyi tokatlarım demiş.

    bak arkadaş, oyun öncesinde oyunun kayıt altına alınmasının cezai işleme tabi olduğunu belirtmek zorunluluktur. telefon bankacılığındaki gibi bir ses kullanarak, sıradan bir uyarı yapmak yerine kendi mizah tarzıyla yine bizzat kendi bu uyarıyı yapmıştır ve senelerdir oyun öncelerinde bu anons kullanılır. eminim ki telefonu çıkarıp oynama, kullanma dallamalığını yapacak izleyiciler de olmuştur. kimi tokatlamış adam. lafın gelişi diye bir şey var bilmiyorsanız öğrenin.

    bak cem yılmaz çıtayı üste çekti diyenler de olmuş. arkadaş stand-up ve tek kişilik oyun ikisi ayrı şeylerdir. azıcık okuyun lan. izlediğiniz şey hakkında fikriniz olsun. 90ların adamıymış. masal müfettişi isimli oyunda daha gezinin g'si yokken olacakları ön görüp, benzer bir konuya yer vermiş bir kişiden bahsediyorsunuz. lütfen gençler yapmayın.