şükela:  tümü | bugün
  • hour of the furnaces filmi gibi siyasi içerikli, düşük bütçeli filmler çeken arjantinli yönetmen.
  • piazzola ’nın müziklerini yaptığı ve bu erotik müziğin politik de olabileceğini kanıtladığı tangolar (tangos le exile de gardel), solanas’ın yılmaz güney’e adadığı bir filmdir; arjantinli tango bestecisi gardel’in sürgün yıllarına dayanan müzikal film 1985 venedik film festivali’nde jüri özel büyük ödülü’nü getirir yönetmenine. yönetmen solanas da 1975’ten beri paris’te yaşayan bir sürgündür.. fransa ve arjantin ortak yapımı olan bu film, paris’i adeta bir sahneye çeviren arjantinlilerin arayışlarını da dile getirir. tangolar, sürgündeyken ülkelerine dair yanlarında kalan tek şey olan tangoları ile bir tangedia (trajedi ve komedi birleşimi bir sahne oyunu) sahneye koymaya çabalayan grubun öyküsüdür. piazzola, tangolar için yazdığı müzikle 1986 cesar en iyi film müziği ödülünü ve ardından yaptığı surile de 1988 georges delerue ödülü’nü alır.
  • şu adresten kendisiyle ilgili ayrıntılı bilgiye ulaşılabilir:
    http://www.pariscinema.org/fr/cycles/solanas.html

    ayrıca le nuage (la nube) isimli filmi bu ay dünya sineması kuşağında cnbce de.
  • arjantin (daha çok latin amerika) sinemasının pek içinde barındırmadığı görsel takıntılara sahiptir kendisi. çekmi$ bulunduğu 13 filmden, özellikle 80 sonrası dönemde ele aldığı yapıtlarında sürgünde ruhuna ve dahi ciğerine i$lemi$ ne kadar pus, sis varsa filminin görsel atmosferine nakı$ gibi i$lemesini bilmi$tir. la nube böyledir misal, yeni filmi social genocide için de söylenenler aynı. bunun yanı sıra, politik sinemaya göz kırpmakla beraber politik kurgunun yüzüne pek bakmamı$tır.
  • yolculuk (el viaje, 1992) isimli filmi yol filmi meselesine cok guclu bir ornek teskil eden ve hala hayatta olan inanmis bir neslin ender temsilcilerinden. film 90'lar itibariyla ortak bir latin amerika kimligini mit, kultur ve dil araciligiyle tartisir ve miras sorununu gundeme getirir. son filmi 'social genocide' , buyulu (ama yine de politik) filmlerinden farkli olarak arjantin'in yakin tarihini sert bir bicimde aktaran ozellikle turkiyelilerin muhakkak akrabalik kuracaklari bir film. hani neredeyse uslup acisindan olmasa bile temel mesele acisindan yonetmenin octavio getino'yla birlikte yaptigi 'hour of furnaces'a bir geri donus sayilabilir. soz konusu film buyuk olcude kurguya dayanarak yarattigi politik anlamla sovyet sinemacilara atifta bulunulmasina neden olmus ve yonetmenlerin yazdigi manifestoyla birlikte ucuncu sinema'nin temel metinleri arasinda yer almistir.
  • cnbc e de şubat ayında aralarında yılmaz güneye adadığı ve cannes da en iyi yönetmen ödülünü aldığı film olan sur * un da yer aldığı toplamda 4 filmi yayınlanan yönetmen.
  • kendisi aynı zamanda başarılı bir politikacı olup şöyle bir sitesi mevcuttur.

    [http://www.pinosolanas.com/ http://www.pinosolanas.com/]
  • eğer tek bir yönetmen seçeceksin deseler hiç tereddüt etmeden tercih edeceğim isim olurdu.
    fernando solanas renk oyunları, adobe after effects numaraları, "gerçeğinden daha gerçek kırmızı" iddiaları sunmaz size.
    fernando solanas salt gerçeği verir acı acı.
    fernando solanas karşı sinemanın en karşı ismidir.
    fernando solanas devletin ideolojik aygıtı olan sinemanın "başka" türlü de kullanılabileceğini gösterir.
    "sınıf sineması"ndan söz eden müthiş adamdır:

    "since our goal was to create a cinema not conditioned by the system, a free cinema, a decolonized cinema, a class cinema, a militant cinema involved ideologically and politically in and for revolution, we had to provide for ourselves the economic resources, the means of production that would permit us to make a film just as freely as a writer producing an ideological essay!"
    film quarterly, "fernando solanas: an ınterview", vol. 24, no. 1 (autumn, 1970), pp. 37-43

    (bkz: üçüncü sinema)
    (bkz: latin amerika çalışmaları)