şükela:  tümü | bugün soru sor
  • fıkradan beklediği reaksiyonu alamadığında yan çizecek olan insandır.
    anlatır anlatır anlatmayı beceremediği için fıkrayı dinleyen de olaydan kopmuştur ve sonuna geldiğinde ağzıyla kuş tutsa karşıdakinden o can alıcı noktadaki tepkiyi, kahkayı göremez. bundan da şu şekilde yırtabilir "ben anlattım şakamı yaptım o anlamadı banane" diyebilir ama yemezler. en güzeli "bizim mahmut abi var o anlatınca gül gül öldük ama ben anlatınca komik olmadı" diyip dürüstlükle işin içinden çıkabilir.
  • fıkranın en can alıcı noktasında "yav sonu nasıldı ya, hah şöyle, yok yok öyle değil şu şekilde, sonra hoca da demiş ki... öyle mi demişti ya? tüh neyse..." diye kendi kendine söylenerek olayın içine eder genelde.
  • bu insana "ee neresinde gülmemiz gerekiyordu" deyin, bir daha size fıkra anlatmaya çalışmayacaktır. kalbi kırıldı çünkü..
  • gülmekten fıkrayı doğru düzgün anlatamayan insanların da dahil olduğu bir gruptur.

    "delinin biri bir gün puhhahhahhahhahhahhah"

    (bkz: gülen gözler)
  • en basit temel fıkrasını material science ii dersine uyarlayan hocam, hiç komik değilsiniz.
  • giriş cümlesi hiç sekmez, hep aynıdır. konuyu da bağlayamaz pezevenk. insanı hayattan soğutur.

    - şimdi bi adam var tamam mı?(fıkrada bi adamın olması? ne kadar ilginç) bu şimdi bi uçaktaymış böyle, gidiyomuş. sonra işte uçağın birden kanadı kopunca işte. sonra şey olmuş yolcular falan birden. adamda şey yapınca haliyle...
    + tamam lan. tamam allah belanı versin. tamam çok komik.
  • benim efendim bu. ne anlatsam komik değil, kendim bile gülemiyorum. o nedenle uzak duruyorum böyle şeylerden anlat diye ısrar edilse dahi... güzel şiir okurum ama mesela. herkes iyi bildiği şeyi yapsın...