1. ölüm vakti* yaklaşan yaşlı fil, ağır ağır fil mezarlığına yönelir. sayısız* fil iskeleti, aynı vadide sonsuz bir hüzünle yan yana yatıyor olurlar*. ölümü hissederler...
    gidiyor kemikleri inceliyorlar*, hortumlarıyla yerde uzanan bedensiz göğüs kafeslerini*, kaburgaları evirip çeviriyorlar, yokluyorlar... yeni doğmuş bir bebeğe dokunur gibi dürtüyorlar... bu bir ritüel ve neden yaptıkları bilinmiyor*. (bkz: düşünen hayvan).
  2. bir arkadaşımın kurduğu paralel çağrışımlar nedeniyle kafamda "keşke insanlar için de olsa..." formatında şekillenen yer...
    - nereye gidiyorsun abi?
    - ölmeye
    - eywallah...*