şükela:  tümü | bugün
115 entry daha
  • bu diziyi izlemezseniz, çok şey kaçırabilirsiniz, izleyiniz ya da izlemeyiniz, çünkü izlediğinizde bittiğine üzülüyorsunuz. neden bölümler 25 dakikaydı?

    --- spoiler ---

    “belki de mutluluk neye inandığın değil kime inandığındır.
    kimseden bişey istemeyelim, anlamazlar.”

    bir ingiliz nasıl bu kadar samimi olabiliyor. abla kardeş didişmelerine bayıldım. abla ciddi, daha başarılı, evli ve güçlüdür. küçük kardeş ise komik, yalnız, hep yanlış insanı bulmuş, işleri hiçbir zaman yolunda gitmemiş, hayatı olduramamıştır.

    fleabag’ın aşık olduğu rahibe günah çıkarttığı sahne çok samimiydi. allah kimseyi yakışıklı bir rahibe aşık etmesin ne diyim. (allah’tan türkiye’de yaşıyoruz, ben bu durumla empati kuruyorum, bir de samimiler diyorum. kendi gözümü, algımı takdir ettim ) bu arada insan aşık olduğu insana yaptığı hataları anlatamaz, anlatmamalı. neyse ben dizime döneyim.

    --- spoiler ---
  • aslında ingiliz komedileri çoğunlukla bizim mizah matematiğimize uymaz. ama bu dizi büyük oranda onu aşıyor. çünkü derdi o kadar da güldürmek değil, daha ironik ama daha yaşamın içinde bir tarz tutturuyor.

    büyük oranda diyebiliyoruz, çünkü ıngiltere'de sanırız derin bir depresyon krizi var ve bu uzun zamandır da devam ediyor anladığımız kadarıyla. araştırmalar nüfusun çok geniş bir kısmında depresyonun farklı derecelerde yaşandığı ve bu depresyon derecelerinin görece daha ağır bir durumu taşıdığı anlaşılıyor. o yüzden hissettirdiği yalnızlık bizim gibi toplumlarda o oranda değil. belki de gidişat odur ama genelin durumu bu değil. yaşamın kendisini hissettiğimiz için de içten geliyor.

    bir yalnızlık dizisi. ve özellikle de bir kadının yalnızlığı. uyumsuzluğun komedisi ve trajedisi. yaşam da bu çünkü.

    bu diziden hemen önce yine bir ingiliz mini komedi dizisi after lifeizlenip buna geçilse, arada da kitap olarak kaybolan bağlar okunsa tadından yenmez. ben öyle yaptım cuk oturdu, tavsiye olunur.
4 entry daha