1. fotograflari cekip cekip ondan sonra da nerde muhafaza edecegim sıkıntısı yasayanlar icin yaratilan album cesidi.
  2. sayfalarını kurcalarken yakalanan anlara takılıp kalmaya yardımcı olan nesne.
  3. çikolata ve mendilin tamamlayıcı üçüncüsü*.
  4. dijital fotograf makinesi icat olduktan sonra ortama uyup sanallasan album turudur kendileri. cekilen dijital fotograflarin kagida basilma orani %5'i gecmedigi surece* de oyle* kalir herhalde.

    [10 sene sonrasindan gelen edit]
    halbuki ne guzel fotograflar temalarina gore ayrilir, ozenle ayri ayri albumlere konurdu. yeni sevgiliye uygulanan oryantasyon programinin da degismez bir elemaniydi*.
  5. anıların nesnesi. o değilde eski sevgililerin (18) albümü yapıp yayınlayan kız gördüm ben bugün. bugün acayip birgün, hiç utunamayacağım birgünlerden, sıralamada kronolojik değil alfabetikmiş belirtildiğine göre, insanın aklına envai çeşit soru geliyor (kronolojide çatışmalar mı var? gibisinden). bi de fotoğrafını bulamadıkları için onları anlatan başka resimler yüklemiş, çiçek gibi hatta boynuzlu öküz gibi.bu zekayı ve yüksek cesaret örneğini tebrik etmek lazımdır. hayır dönüp kendime bakamıyorum bile.
  6. arasında aydınger bulunan, deri kapaklı dede albümü tipli olanlarından artık üretilmediğini üzülerek öğrenmiş olduğum hard copy fotoğraf saklama yöntemi.

    hard copy deyişiyle cümle kuran birisi olarak ben zaten bunu çoktan haketmişim...
  7. ilkokulda popüler olan bir hediye çeşidi idi. tabi anket defterinden sonra.
  8. çocukluk anılarımın arasında en çok yer edinen nesnelerden biri.

    bazı kişiler "fotoğraf albümü hafızası iyi olmayanlar içindir" dese de bana göre nesilden nesile aktarılan en güzel eşyalardan biri.

    annemin fotoğraf arşivleme tutkusu bana geçmiş olacak ki ayrı bir değer veririm albümlerime.

    çocukluğumda dayımın ingiltere'den getirdiği, dış kapağında gölde sal ile dolaşan bir çiftin resminin bulunduğu, kapağı açtığınızda sol alt bölmede kapağın iç kısmına monte edilmiş kurmalı müzik aletini çalıştırarak o fotoğraflar arasında gezinti yapmak en nadide çocukluk eğlencelerimden biri idi.

    evleneceğim kişiyle de kış akşamları televizyonun yerine daha güzel aktiviteler çerçevesinde teker teker anlatacağım her bir fotoğrafı.

    "bu babamın büyükbabası abdullah dedem, bu da amcam edirne'de askerde iken çektirmiş, bu 6 yaşında vefat eden kuzenim emrah, burada ablam oyuncağını vermediği için ağlıyormuşum, bu fotoğrafta babam 16 yaşındaymış..."

    ister önemsesinler isterlerse çöpe atsınlar, en güzel miraslarımdan biri olacak fotoğraf albümlerim.

    bazen hayatın bir fotoğraf karesinde olduğunu görmedik mi sanki?
  9. verdiği mutluluk, bilgisayarda saklanan dijital albümlerden çok daha farklıdır. özellikle 2000'lerden önce doğanlar için hayatın bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçmesidir. bebeklik, çocukluk, gençlik... fotoğraflar da tarihleriyle aynı oranda eskimişlerdir, fakat hep hoş şeyler de hissettirmez muhakkak. erkek kardeş 3-4 yaşlarındayken, eline geçirdiği her fotoğraf albümünü yaşlara boğmuştur. yazın gittiği marmaris'i görüp "marmaris", iki gün önce yanında olan ciciannesini fotoğraflarda görünce birden duygulanıp "ciciannem" diye ağlaması bunun örneklerinden olup, en az beş yıl boyunca da fotoğraf albümlerinin ulaşılamayacak ve gizli yerlerde tutulmasına sebep olmuştur (!)
  10. nostalji olmuştur, çocuklukta kalmıştır. artık yeni albümler facebook'ta yapıldığı için, cd çıkınca papucu dama atılan kaset kadar üzülmüştür.

fotoğraf albümü hakkında bilgi verin