*

şükela:  tümü | bugün
  • nouvelle vague yonetmenlerinin en onde gelenlerinden. gerci tarz olarak cok daha yalin ve duz bir anlatiya sahiptir filmleri ve gayet de romantiktir. 400 darbe ile baslayarak filmlerinin bir kisminda antoine doinel adli insanin hikayelerini anlatir ki doinel aslinda truffaut'nun alter egosudur ve jean-pierre leaud tarafindan oynanir. genc sayilacak bir yasta (52) kanser yuzunden hayatini yitirmistir.
  • her filminin bir tek filmin parçası olduğunu düşünen ve vakti zamanında "yönetmen tüm yaşamında yalnızca bir film yapar. sonra onu bir kaç yıl arayla parçalara böler" demiş bir insan.
  • steven spielberg'in close encounters of the third kind adlı filminde de fransız bilimadamını canlandıran ünlü yönetmen. ray bradbury'nin fahrenheit 451'ini filme almıştır.
  • (bkz: 400 darbe)
  • sixpence none the richer'ın kiss me şarkısının mevcut iki klibinden, daha eski ve daha güzel olanının ithaf edildiği yönetmen.
    bütün klip, çeşitli truffaut filmlerine gönderme yapan sahnelerden* oluşur ve en sonunda
    vokalistin*, truffaut'nun mezarına çiçek bıraktığı bir sahneyle biter.
    klibin yönetmeni aynı zamanda albümün de produktoru olan yetenekli şahıstır.*
  • (bkz: fanny ardant)
  • (bkz: jules et jim)
  • truffaut seyrederken sıkılan biriyle asla çıkmamak gerekir... en sevdigimiz yonetmen. sinema meselesinde bir tür turnusol kagidi...
  • sıkça erkek kırılganlığını işlediği filmleriyle erkekleri hatta erkekleri bu kadar ezik, büzük sorunlu görmek istmeyen kadınları dahi rahatsız eden freudçu yönetmen.
  • françois truffaut bir yönetmen oluşunu andre bazin'e borçludur. bazin'in ölümünden sonra sinema yazılarının toplandığı "sinema nedir" adlı kitabın önsözünün ilk paragrafına şöyle başlar truffaut: "andre bazin avrupalı sinema yazarlarının en iyisidir. onunla tanıştığım 1948 yılında, onun manevi oğlu oldum. yaşantım boyunca yapabildiğim ne varsa, hepsini ona borçluyum." ilk ve en önemli filmi olan "400darbe"deki çocukluğun neredeyse aynısını yaşamıştır; fakat mutsuz çocukluğu hakkında hep susmayı tercih etmiştir..o yıllara dair kendisi hakkında bilinenler 14 yaşında okuldan atılmış, bir fabrikada yaklaşık bir sene çalışmış, daha önceki yıllardan da bir "ıslahevi" tecrübesi olan truffaut orada da "ıslah" olmamış olacak ki "askerlik hizmetini" red ettiği gerekçesiyle bir yıl hapis yemiştir. 400darbe ile anlattığı "antoine doinel" karekterini daha sonra ki filmlerinde de anlatır..kahramanın önce topluma düşman, toplumun çemberin dışına ittiği biriyken, dingin mutlu bir aile yaşantısana geçişini anlatır bu filmler...kaybedenlerin dostu kazananların düşmanıdır truffaut..400darbede yine okulu kırdıkları bir gün arkadaşı sorar: "peki ne yapmayı düşünüyorsun?" doinel'in cevabı "ailem beni askeri okula göndermeyi düşünüyor..bense istemiyorum..bilmiyorum..denizi hiç görmedim..gemilerde çalışabilirim." izleyenler bilir film bir deniz kıyısında hüzünlü bir bakışla biter.. o filmden bize kalan:çocuklar her zaman haklıdır ve çocuk suçlular, tinerciler selpak satanlar türediyse bir toplumda, alt tabakada bir problem yoktur..ama üst tabakada(yöneten/yönlendiren) bir şeyler değişmelidir..