şükela:  tümü | bugün
  • 1966 yılında çıkan cream'in ilk albümü. (bkz: #8807219)

    1) i feel free (bruce-brown) 2:51
    2) n.s.u. (bruce) 2:41
    3) sleepy time time (godfrey-bruce) 4:14
    4) dreaming (bruce) 1:55
    5) sweet wine (godfrey-baker) 3:15
    6) spoonful (willie dixon) 6:25
    7) cat's squirrel (trad.arr. splurge) 2:58
    8) four until late (robert johnson) 2:06
    9) rollin' and tumblin' (muddy waters) 4:41
    10) i'm so glad (skip james) 3:55
    11) toad (baker) 5:07
    12) the coffee song (tony colton-ray smith) 2:44
    13) wrapping paper (bruce-brown) 2:22
  • cream'in, temmuz-ekim 1966 tarihleri arasında kaydettiği ve 9 aralık 1966 tarihinde piyasaya sürdüğü nefis debut albümü. bu albümle beraber albümün kesinlikle en iyilerinden sayılabilecek i feel free singleı çıkarılarak cream dosta düşmana tam anlamıyla duyurulmuştur efenim. (elbette burada biraz parantez açmak zorundayız, zira bilgi karmaşası yaratmayalım. haziran 1966 yılında cream, stüdyoya girmiş ve wrapping paper gibi, i feel free gibi, cat's squirrel gibi parçaların kaydını yapmıştır. ve ilk cream singleı, b yüzünde cat's squirrel olan wrapping paper olmuştur. fakat bu single hayal kırıklığı yaratmıştır; çünkü 34. olabilmiştir. jack bruce olsun, ginger baker olsun bu şarkıyla kendilerini ifade edemediklerini, şarkıyı beğenmediklerini söylemişler zaten sonradan, orası ayrı. -fakat güzelim eserdir yahu bu single? epeyce jazz kokan bir kayıttır, çevir çevir dinlesene lan kırmızı surat? * -bu dönemde elbette ki ömrü ne yazık ki çok kısa olmuş plak şirketi reaction records'un gazıyla stüdyoya kapanmışlar, bir yandan pek güzel pek canlı sahne gösterilerine imzalarını atarken bir yandan da gelecek albümlerini* kaydetmişlerdir. akabinde -albümle aynı gün- daha az uçuk ve çok daha farklı sayılabilesi, pop kalıbına çok çok daha uyan blues etkileşimli, insana the yardbirds'ü hafifçe andıran (neden acaba allah allah?!*) i feel free singleı b yüzünde n.s.u. olacak şekilde piyasaya sürülmüştür, bu kayıt gerçekten de eskisinden daha ileride ve güzel bir deneme sayılabilir, nitekim trionun bestekar kısmı (jack bruce-ginger baker) da bu şarkıyı gönül rahatlığıyla onaylayabilmişlerdir. listelerde de 11. sıraya kadar yükselerek gönüllerde başka başka da taht kurmasını da bilmiştir bu çalışma. laf nereye geldi? demek istediğim, kitlelere creami hem maddi hem de müzik anlamında bu doyurucu olan i feel free singleı olmuştur, zira cream soundu pek çok özelliğiyle, belirgin ve epey yoğun şekilde bu parçada gizlidir esasen. cream külliyatı bütünlüğünde durumumuz budur, saygılar.)

    konumuz bu güzel albüm tabi, o yüzden konuya dönelim. albüm kayıtları esnasında eric clapton çok eğlendiklerini, sadece içki içip dolandıklarını ve güzel zaman geçirdiklerini, ''çocuk olduklarını'' hatırlamaktadır. buna rağmen, clapton, bizzat kendisi albümün kaydı esasen daha erken (eylül ayı gibi) bitmesine karşı albümde içine sinmeyen kısımlar olduğu için albümün piyasaya sürülme tarihini erteletmiş (cümlemi s.keyim bu arada), örneğin i feel free'deki gitar performansını beğenmemiş ve sürekli tekrar çalmak için düzeltme istemiştir.* bunlar nedense reddedilmiş, eric clapton memnuniyetsizliği altında biraz da tedirgince piyasaya sürülmüş bir albüm olmuştur fresh cream. içinde ukte almış eric clapton ise albümle ilgili prodüksiyon departmanına giydirmeyi eksik etmemiştir, zira albümün prodüktörlüğünü grubun henüz pek fazla prodüktörlük tecrübesi olmayan ve aynı zamanda grubun menajeri robert stigwood üstlenmiştir.

    albüm; birleşik krallık ve abd'de farklı parça listeleriyle piyasaya sürülmüştür. zaten grup üyelerinin her biri birer blues canavarı olan ve blues rock denen sahada efsane titrine sahip olduğu için tekrar tekrar dinlenesidir. şarkılar; besteler, coverlar ve halk türküsü aranjmanları dağılımına uymuştur. fakat o baskın cream soundu sebebiyle bu kısımları dinleyebilmek imkansızdır. ve bazı aranjmanlar hariç albümdeki şarkıları ginger baker ve jack bruce ikilisinin yaratıcılığına borçluyuzdur, değerini bilelim; koruyalım efenim. jack bruce vokali zaten enfes yahu, geri vokalde de eric clapton da fena durmuyor hani.

    müzikal anlamda biraz daha derinlemesine incelersek; blues-blues rock etkisine ek olarak ''pop'' göz kırpan, pyschedelic rock gibi, hard rock gibi alanlara kayan ve bu bağlamda geniş bir skalada hareket eden dinamik bir albüm olduğunu söylemek yanlış olmaz elbette, bu yönüyle epey canlı bir albümdür bu. öte yandan eric clapton gibi bir gitaristin varlığı zaten albümü daha da güzel kılıyor. (eric clapton'ın ''beste''den uzak olduğu dönemler bunlar, bu sebeple sadece gitaristliği ve kısmen vokallerine değinebiliriz elbette.)

    dediğimiz gibi, albümün iki farklı (uk ve usa) sürümü vardır.

    buyrunuz bu esas britanya sürümü:

    a yüzü :

    1. n.s.u.
    2. sleepy time time
    3. dreaming
    4. sweet wine
    5. spoonful

    b yüzü:

    1. cat's squirrel
    2. four until late
    3. rollin' and tumblin'
    4. i'm so glad
    5. toad

    şarkı listesine değinelim biraz da:

    elbette bu albümün en temelinde blues rock olduğu gerçeğiyle karşı karşıyayız. spoonful gibi, four until late gibi, rollin' and tumblin' gibi, i'm so glad gibi blues klasikleri o rock'n roll-hard rock ve pop sounduyla yeniden harmanlanmış, pek güzel şekilde kazandırılmış. willie dixon'a, robert johnson'a, mckinley morganfield'a ve skip james'e selam çakılmış. ''ille de blues nan!'' denmiş yani. (i'm so glad'i 2 yıl sonra deep purple da yorumlamıştır; kanımca cream'in coverını coverlama başarısını gösterebilmişlerdir.)

    bir diğer ilginç husus da elbette ki jack bruce 'un şarkı yazımı konusunda refikası hanımefendi janet godfrey'den yardım almasıdır. sleepy time time ve kült sweet wine'ı beraber yazmışlardır. (eric clapton bu hanfendiden daha az katkıda bulunmuştur beste bağlamında, bu da ayrı bir durum.* gerçi eric clapton adına kreditlenen tek şarkı robert johnson'ın klasiği four until late'i düzenlemesi olmuştur. ha bi de cream üzerine kreditlenen bir başka düzenleme olan cat's squirrel de var.* öyle ya da böyle, bu haliyle durum ''iyi gitarist'' tanımından öteye gitmiyor eric clapton için. -en azından bu albümde-)

    albümün iki sürümü arasındaki fark; abd versiyonunda i feel free denen harikalığın olması, britanya versiyonunda ise spoonful denen güzelliğin olmasıdır. o da zaten i feel free'nin zaten single olarak tüketiciye sunulmuş olmasıyla alakalı bir durum, yoksa bu güzellikte bir şarkı gözden kaçmaz tabii ki.

    velhasılı, 60'ların genel ingiliz model mod-rocker havasından sıyrılıp yine ingiliz model blues'unda soluklanmak isteyen, ''ha biraz da ''sert'' takılalım, ha biraz da psychedelic dolanalım, soluklanalım yahu.'' diyenler için bulunmaz nimet elbette, fresh cream. cream denen güzelliği 60'lar dünyasına ardından gelecek birkaç ''klasik'' albümle tanıtmış olması da apayrı güzel bir misyonu be. candır, canandır fresh cream.
  • cream'in debut albümü.
    harikadir.