şükela:  tümü | bugün
  • ailecek hastaların hastası olduğumuz, çok sevgili delibaş özen yula'nın kaleminden biz seyircilerin yüzüne attırılan bir oyundur gayri resmi hurrem; fakat esas özelliği sahneye koyuluş biçimidir ki, baba nakkaş'ın ya da levnî'nin minyatürleri, gaudi'nin kiliseleri, japon'un no'su ve kıvamı içün de bir tatlı kaşığı pirinç nişastası ile pişirilmiştir.

    bu tarifin mucidi yönetmen ayşenil şamlıoğlu olup, servise sunanı feyza zeybek'tir, ki kendisi nazarımda sultan's secret door'u da boyayan bir zat-ı ressamdır. hurremlerin nefiş koreografili* ve afili ruhu ise rozet hubeş ile şebnem köstem'in bedenlerini mesken tutmuştur. hâsıl-ı kelâm, ben de böyle yönetilsem muazzam bir varlık olur çıkarım valla.

    oyunun müzikleri uğruna ayrı bir paragraf açtıran can atilla'ya ise, ayrıca bir lolo yapmak isterim buradan. beri yandan metni çok fazla metin bulmasam da, metin ol yavrum sen, git izle hemen.
  • yarın (yani 30 kasım 2003 pazar günü) uzun bir dönem ara vermeden önce son kez fatihte reşat nuri güntekin sahnesinde son defa gösterilecek olan oyundur.

    kaçırmamak için gösterilecek tüm çabayı hak eden bir oyundur.
  • uzun zamandır beni en cok etkileyen oyunlardan biriydi. her ne kadar yanımda oyun boyu konuşan teyzelere gıcık kaptıysam da oyunun içine girip kayboldum cogu zaman.

    ozen yulanın, ayşenil şamlıoğlunun, rozet hubeşin, şebnem köstemin ve feyza zeybekin ellerine cok saglık.
    çizdüşüm ne demek diye cok merak etmiştim, onu da ogrendim ve hayran kaldım.

    "senin sukunetin benim ölümüm demekti. bunu senden iyi kim anlar?"
  • biraz o zamanki tarihi bilerek gitmenin daha faydalı olacağını düşündüğüm oyun. haa okumadan da gidilse zararı yok. zaten rozet hubeş ve şebnem köstem bana güzelce anlattı, size de anlatır. şebnem köstem'in sesine de hayran kalmamak elde değil.
  • tiyatro tiyatro dergisinin ödül toreninde ödüllerin hatırı sayılır çoğunluğunu toplayan muhtesem oyun. doğru okunuşu şudur: gayri resmi hurrem
  • tiyatro ödülleri 2004'de 5 dalda ödül almış hurrem. müzikleri yapan can atilla da bunlardan biri imiş hatta. bak vaktiyle yukarıda kendisine lolo yapmışım, demişim o ne güzel müzik öyle. ha şimdi utanıyor muyum lolo yaptığım için, bilakis! holo holo bile yapmaya başladım, kendimi aştım.
  • oyunculuk, ses, ışık, dekor, kostüm, kurgu, efekt... tiyatronun bildiğim bilmediğim bütün öğelerini çok iyi kullandığını düşündüğüm bir oyun. tarihi böyle gayri resmi, böyle sanatsal dinlemek çok hoş.
  • rejisi kesinlikle çok başarılı olan oyun. fikrimce tek olumsuz kısım tül perde düşüncesiydi ki o da seyirciyi oyuna yoğunlaşmaktan alıkoyabiliyordu*. şebnem köstem sesini çok başarılı kullanıyor. hayran kalmamak elde değil. koreografi çok etkileyici. tarihte bir zaman dilimini bu şekilde vücut dilini en yoğun biçimde kullanarak anlatmak oldukça iyi bir fikir. müzikler hoş; bunun yanısıra adının çizdüşüm olduğunu öğrendiğim yöntem konusu geçmiş zaman olan böyle bir oyun için son derece ilgi çekici. metnin zenginliği ve de onu sahneye koyuş ise oyunun kesinlikle en büyük kozu. kıyafet ve aksesuar seçimi de uygun. başta da söylediğim gibi, sahne bölümleri arasındaki tül perde ve uzunluk dışında oyun oldukça farklı ve de sürükleyici. tavsiye edilir.
  • hem özen yula'nın yazdıkları arasında hem de türk tiyatrosu için son dönem yazılmış en sağlam metinlerden biridir *