şükela:  tümü | bugün
  • temiz zamanlardı. ben mesela sürekli sabah gazetesi alırdım. kuponlarını kesip az belgesel seti, kitap, ansiklopedi koparmadım onlardan. dedem muhafazakar bir insan olmasına rağmen kahveye gittiğinde önünde hep sözcü olurdu. yılbaşı günü gazetesi en dolu dolu olan hürriyet'di. gazeteleri oy verdiğimiz partiye göre değil de sevdiğimiz köşe yazarına, magazin ekine, verdiği hediyeye göre tercih ederdik.

    aynı durum kanallar için de geçerliydi. atv'de en güzel dram diziler olurdu. zerda, aliye gibi dizilerin başında az uyuyakalmadık. show tv o zamanlar ülke sorunlarına dem vuran kurtlar vadisini yayımlamıştı. hiç bir haber spikerine sinir olmazdık. uğur dündar herkes için araştırmacı gazeteciydi. mehmet ali birand'ı herkes severdi. ali kırca siyaset meydanıyla herkesi televizyonun başına kitlerdi.

    mesela ekşi sözlük bile muhalif bir platform değildi. sandalyeden düşen, nutella yiyen toplu iğne başlığına sayfalarca entry döşeyen insanların olduğu geyik bir plarformdu. tarihte bugüne girip 2005 e kadar bunu görebilirsiniz.nasıl bu kadar parçalandık anlamam zor
  • (bkz: old laik days)
  • a haber, a spor ve beyaz tv geldi. sıkıntı gitti..
  • sonra paralar aktı ülkeye sıcak sıcak. onlar bizi yemledi yüksek faizle bizde küçük müteahhitlerimizi yarattık. yol yaptık köprü yaptık lüks arabalarını gezdirmek için... herkes kazanıyordu yani. bizimkilerin karınları okadar şişmeye başladıki ceplerine sığmayan paralarla gazeteleri tvleri almaya başladılar. hep bir ağızdan havuza girip herşeyin ne kadar güzel olduğunu göstermek için.
  • gazetelere ömrünü gazeteye, gazeteciliğe veren kişiler sahip olurdu. şimdiki gibi her şeyin patronu olanlara değil.