şükela:  tümü | bugün
  • açtığı gazozların kapaklarını çöpe atmaya üşenen bireyin farkında olmaksızın edineceği kolleksiyondur. maden suyu kapağı kolleksiyonu versiyonuda mevcuttur...
  • birde bu kolleksiyonu yapıp sonra o kapakları bir tahtaya yapıstırıp cilalayarak sehpa yapmak modaydı bir zamanlar.
  • eski veya nadir içilen meşrubatların kapakları insana pek değerli gözükürdü. bir de alt kattaki bakkal amcaya tembihlenirdi, gazoz içen olursa kapaklarını biriktirsin diye. meşrubatın markasına modeline göre tek tek dizilir istiflenirdi. büyüyünce kapaklar pas bağladı, koleksiyon atıldı tabi.
  • tanım : belirli yollarla elde edilen, cam şişelerde yer alan metal taç kapakların, biriktirilmesi, derlenmesi olayı.

    gazoz kapağı koleksiyonu, diğer koleksiyon türlerinde olduğu gibi emek ve bir o kadarda para harcamayı gerektiren bir koleksiyon türüdür. temel anlamda 2’ye ayırabiliriz. yerli kapak koleksiyonu ve yabancı kapak koleksiyonu.

    yerli kapak koleksiyonu sadece yaşadığınız ülkenin üreticileri tarafından üretilen ürünlerin kapaklarını toplamayı gerektirir. aslında en ideal olanıdır. çünkü sınırlarının belli olduğu bir koleksiyonu düzenli olarak takip etmek daha kolaydır. yabancı kapak olayına girdiğiniz vakit sonu olmayan bir tünelin içine girmiş olursunuz. çünkü sizi bekleyen yüzlerce ülke vardır. ulaşılabilirliği kolay olan avrupa ülkelerinden elde edilen kapaklar sizi başlarda şevklendirir. fakat daha sonra asya ve afrika ülkelerine ulaşmak istediğinizde işlerin hiçte öyle kolay olmadığını görürsünüz.

    ülkemiz gazoz ve maden suyu üreten firmalar konusunda oldukça zengin bir kaynağa sahip. fakat bu firmaların birçoğu yerel üreticiler olduğu için, kapaklarına ulaşma konusunda ciddi sıkıntılar olabilmekte. örneğin bir firma varki sadece aydın’ın germencik ilçesinde satış yapıyor. 1 saat mesafedeki kuşadası’nda bile ürünü bulmanız imkansız. buda koleksiyonun uğraş gerektiren önemli kısmı oluyor.

    koleksiyonun birde para harcamayı gerektiren durumu var. içeceği marketten satın alma konusundan bahsetmiyorum tabii ki. eski ve üretimi bitmiş meşrubatların kapaklarını tedarik etmek için harcanan paralardan bahsediyorum. iyi bir koleksiyoner, her ne koşulda olursa olsun, kendi ülkesinin kapaklarını, imkanları dahilinde koleksiyonuna katmak zorundadır. bu olay ise antika pazarları, mezat siteleri ve facebook’ta faaliyet gösteren koleksiyon grupları sayesinde gerçekleşiyor. örneğin ankara’da kurulan ayrancı pazarında bir çok kapak satan tezgahları görmek mümkün. yine birçok mezat sitesi, çok eski zamanlara ait kapakların satışlarını yapıyorlar. facebooktaki koleksiyon gruplarında hem takas yapabilir hemde satıcılardan kapak temin edebilir, koleksiyonu genişletebilirsiniz.

    kapakların muhafaza edilmesiyle ilgili klasör ve föyler mevcut. takip yapılabilmesi adına her kapağın fotoğrafı tek tek çekilmeli. gelecek kuşaklara, sosyo-kültürel anlamda bilgi aktarılması açısından oldukça zevkli bir koleksiyon türü olup, güzel bir uğraştır diyebiliriz.

    görsel