şükela:  tümü | bugün
  • beklenilen karakter tahlilleri ıssızlığın ortasında gibi bunda da yoktu. biraz sıkıcı, bunaltıcı ama başından savmıyor. okuması zevliydi genelde. hareketli bir roman, tanıdık bir son.
  • ilk sayfalarında insanın canının konyak istemesine neden olan mehmet eroğlu romanıdır.. kitap bittiğinde artık sarhoş olmuşsunuzdur..
  • bir attila ilhan şiiri;

    korkacak bir şey yok hesap tamam
    sıram geldi mi hatta güleceğim
    kendimi hazırladım biliyorum
    önce turgut, arkasından ömer haybo
    daha sonra varujan, sonra nureddin
    sonra ben değilsem demokrat toni
    sonra o değilse mutlaka benim
    kendimi hazırladım biliyorum

    aysel'in gölgesine saklandım
    hep susamışım su içiyorum
  • mehmet eroğlunun yürek sürgünü ya da yarım kalan yürüyüşü gibi vurucu, sürükleyici olmayan ama yine de insanı kendine bağlayan elden bırakılamayan romanı.
    294 sayfa civarı takribi.
  • ölmüş ama tabuta girmeyi unutmuş deyimini rahatlikla kullanabileceğiniz kişilerdir.
  • --- spoiler ---

    "hayatı, onu katlanılmaz yapan gündelik ayrıntılardan kurtararak yaşamayı becerebilseydi insanlar! hayatı beynin kıvrımlarından koparıp bir şimşeğin çakıp sönmesi kadar kısa süren düşüncelere sığdırmak mümkün değil. hayat, beynin kıvrımlarından daha geniş. her seferinde, her sınavda birdenbire önümde beliren, yüksek ve aşılmaz duvara benzeyen gerçekler bunu kanıtlamadı mı?ama ben hayatı düşüncelerimde şekillendirdiğim gibi yaşamaya kalktım. düşündüğüm, istediğim ve düşlediğim gibi."

    --- spoiler ---
  • neden bütünüyle yazılmadığını anlamadığım bir attila ilhan şiiri.

    korkacak bir şey yok hesap tamam
    sıram geldi mi hatta güleceğim
    kendimi hazırladım biliyorum
    önce turgut arkasından ömer haybo
    daha sonra varujan sonra nureddin
    sonra ben değilsem demokrat toni
    sonra o değilse mutlaka benim
    kendimi hazırladım biliyorum

    aysel’in gölgesine saklandım
    hep susamışım su içiyorum
    geceler bitmiyor neden bitmiyor
    uykumun arasında bekliyorum
    aysel bütün gece gözünü kırpmıyor
    el yordamıyla yokluyorum
    kapıları karanlığa açılmış
    avcunda diken diken şiirlerim

    korkacak bir şey yok hesap tamam
    sıram geldi mi hatta güleceğim
    kendimi hazırladım biliyorum

    içki içsem ağzımda cam kırıkları
    denize girsem sıra sıra boğulmuşlar
    binmeyi kurduğum gemiler batıyor*
    önünden geçtiklerim beni görmüyorlar
    yanlışım mı var yoksa geciktim mi
    nureddin’den sonra bu ilk sonbahar
    ömer haybo’nun kanı daha kurumadı
    demokrat toni portakal satıyor
    korkacak bir şey yok hesap tamam
    sıram geldi mi hatta güleceğim
    kendimi hazırladım biliyorum

    o ara belki aysel dışarda olacak
    bir kesik olacak dilimin ucunda
    camlarda bütün bulutlar delirmiş
    yağmur çocukları çırılçıplak
    on altı ekim cuma yirmi kırk dokuz
    paris-inter haberlerini vermiş
    bir telgraf alacağım işte son
    korkacak bir şey yok hesap tamam
    dediğim gibi hatta güleceğim
    kendimi hazırladım biliyorum

    ben çıktıktan sonra telefon