şükela:  tümü | bugün
  • her yere yetişilir, hiç bir şeye geç kalınmaz ama.
    çoçuğum beni bağışla. ahmet abi sen de bağışla.
  • kimsenin öldüğü yok,
    yaşadığı da.
    herkes biraz var
    o kadar.

    bir renk değildir
    mavi huydur bende ve
    benim yetinmezliğimdir.

    gülemiyorsun ya,
    gülmek bir halk gülüyorsa gülmektir.

    daha bir sürü şey
    şuramda darmadağınık.
  • gerçekte dört mevsimin karışımı gibidir ruhi bey
  • işçilerimiz, yarını kuracak olan işçilerimiz
    ben görür müyüm bilmem ama kuracaklar mutlaka...
  • bütün günler yenileşir her bekleyişte
    ve bütün dünler, bütün geçmişler
    kapını açarsın ki bir de, hiç kimseler yok
    çaresiz, benim sana gelişim de hep böyle.
  • gün günden odamın şeklini alıyorum
    işliyorum bu iniltili varlığı yeniden
    kim bilir, duyuyorum yazgısını belki de
    kuru bir dal parçasını içinden yiye yiye
    dal olan bir böceğin
    o garip yazgısını.
  • gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk
    hiçbir yere gitmiyor.

    (bkz: sonrası kalır)