şükela:  tümü | bugün
20119 entry daha
  • "şimdi şiir bence senin yüzündür
    şimdi benim tahtım senin dizindir
    sevgilim saadet ikimizindir
    göklerden gelen bir yadigar gibi"

    tanım: belki defalarca gördüğün dizeleri, hiç aklında yokken şurada okumaya vesile olup; kah gülümseten kah yürek delen emir cümleli başlık.

    vallahi ben sevişen yaramaz çocuklar gibi geziyorum buraları hep.
  • "yalnızlığım beni hiç yalnız bırakmaz,
    her sabah uğurlar, akşam karşılar.
    tek sorun,
    insan yalnızlığına sarılamıyor ki..."

    tahsin özmen
  • selam oza,
    evde, geceleyin
    ya da uzakta bir yerde, neresi olursa olsun,
    havlarken köpekler,yalarken kendi göz yaşlarını
    senin soluğundur duyduğum ses.
    selam oza!

    nasıl bilebilirdim, sinik ve gülünç
    bir kişi gibi, ürkerek giren bir göle,
    gerçekte korku olduğunu aşkın, söyle?
    selam oza!

    ne korkunç, bir başına düşünmek şimdi seni?
    daha da korkunç, bir başına değilsen oysa:
    şeytan öylesine doyumsuz bir güzellik vermiş ki sana.
    selam oza!

    ey - insanlar, lokomotifler, mikroplar
    gerin kanatlarınızı elinizden geldiğince ona.
    harcatmam onun, dokundurtmam kılına.
    selam oza!

    yaşam bir bitki değilse aslında,
    neden dilimliyor, parçalıyor insanlar onu
    selam oza!
    ne acı bu denli geç rastlamak sana
    ve böylesine erken ayrı kalmak sonunda.

    karşıtlar getiriliyor bir araya
    bırak çekeyim kahrını ve acını kendime
    çünkü acılı kutbuyum mıknatısın ben,
    sense sevinçli. dilerim sonuna dek kalırsın öyle.

    dilerim hiç bilmezsin ne denli hüzünlüyüm.
    inan, kendimle üzmeyeceğim seni.
    inan, ders olamayacak sana ölümüm.
    inan, yük olmayacağım sana yaşamımla.

    selam oza, dilerim ışıl ışıl kalırsın hep
    bir sokak fenerinden sızan bir ışık gibi.
    suçlayamam bırakıp gittiğin için beni.
    şükür ki girdin yaşamıma.

    selam oza!
  • ölmek için,
    güzel olan her şeyi hızlıca tüketmek,
    her gün yemek,
    her gün çalışmak,
    her gün düşünmek,
    her gün uyanmak,
    her gün ama her gün,
    beklemek,
    sanki bir şeyler olacakmış gibi,
    sanki hiç bir şey olmayacakmış gibi,
    beklemek,
    ölümü beklemek.
  • bir gün bensizlik çalar kapını.
    benli dünleri düşünür, avunursun.
    sanma ki yalanlar içinde,
    ben gibi bir doğru bulursun.
    (bkz: nazım hikmet)
  • " sevdiğini alamayan bütün müezzinlere...

    bir trapezin durması gibi suya
    içime çok yüksek bir yerden atlar mısın leyla
    başın kaşın yarılsa diplerime çarparak
    kanın karışsa suyuma
    yerin bütün kanunlarına kusarak
    ben sana bulanayım sen bana...

    kapımı çalmanı istiyorum leyla
    o kadar evde yokum ki anlatamam
    insan insana aşık olmaz güzelim
    insan insanın yanında bile durmaz
    bak hala görmedin mi yoksa mecnunu
    sen sanıp çölün öpmedi mi kumunu
    şundandır her dem kalbe yayılan sızı
    neyi sevdiysek dolandı kanatarak
    dikenli bir tel olup seven her tarafımızı
    elbet her fani gibi ben de bir faniyim
    sen de bir fanisin leyla jiletin varsa göstereyim

    yine de kapımı çalmanı istiyorum leyla
    evde yokum evim yok dışardayız cümbür cemaat
    seni de istemiyorum beni de bu başka
    öyle bir yol ki nasıl güzel nasıl dar
    benim de bu dünyada ödünç bir kapım var
    olmuyor tutamıyorum kendimi leyla
    kapımı çalmanı istiyorum hepsi bu kadar "
  • kiminin dikenleri vardır
    katlanamaz üstüne.
    hep dikine durur
    delmemek için gövdesini.
    kiminin yoktur bir tek kemiği,
    doğrulamaz ayaklarının üstünde.
    ona göre varsa yoksa kendisi,
    dürülüdür ütülü bir mendil gibi
    ben eğilmem gündüz ama
    geceleri kanatırım kendimi..
  • resulullahla benim aramdaki farklar
    resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim,
    resulullah yolda ebu bekir’i görse ‘es selamu aleyküm ya sıddık’ derdi,
    ben yolda ebu bekir’i görsem tanımam.
    resulullah asla yalan söylemezdi; ben annem ölürken hiç ağlamadım.
    ben annem ölürken çok ağladım çünkü annem
    gırtlağından hırıltılar çıkarırken nasıl terliyordu, görmeliydiniz.

    resulullah azrail’i yolda görse tanırdı;
    ben azrail’i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu,
    derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı.

    resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi;
    o bana gülümserdi ben ona derdim ki, anam babam yoluna feda olsun ey allah’ın resulü; fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir şeyler yapamaz mıyız?

    resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki ‘kızım ha gayret! ’;
    ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki ‘anneciğim ölmesen…’

    ben oradaydım annemin elini tuttum ve dedim ki ‘anneciğim seni ben…’;
    annem döndü bana bir baktı o bakışı görmeliydiniz

    resulullah o bakışı görseydi merhametten ağlardı;
    ben o bakışı gördüm haşyetten bayılacaktım ama annem elimden tuttu.

    ne tuhaf, anneler ölürken bile çocuklarının

    anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf…

    resulullah çok şanslı bir insan
    annesi öldüğünde o küçücüktü;
    benim annem öldüğünde ben küçücük değildim,
    zaten şanslı birisi de değilimdir, filmlerim iş yapmaz.

    annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz!

    olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince
    verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz
    resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü
    nasıl olsa resulullah da ölü annem de ölü.

    ah muhsin ünlü
  • bundan sonra gözümden akacak tek damla yaşın nedeni,
    seninle olan mutluluğumdur...
97 entry daha