şükela:  tümü | bugün
  • kuzey denizlerinin uğultulu soğuğunda bir silenos öykünür sirenlere. satyrler öfkeyle gammazlar tanrılara bu öykünüşü, fakat artık çok geçtir. silenos, prometheus'un çaldığı ışığı yerine koymuş; bunun yerine tanrılardan tintinnabulation'ı çalmıştır. göz, görebileceği bütün günahlarla kirlenmesinin ardından kapanmış; bitmek bilmez bir karanlık, kulakları esir almıştır. karanlık, görseli işitselle iç içe geçmeye zorlarken, satyrlerin avam lakırdılarını bile birer ese dönüştürmüştür. yalnızca kendi kendisiyle ilişkisi içinde üç ses yükselmiştir buz denizinden. elemlerin içinden çıkagelen acem gözlü, uzun bacaklı, doğurganlıkla şehveti aynı anda tonlayabilen (ve bunu yaparken de hiçbir şey yapmıyormuş edası takınan) o fürreal vücuda sahip, çıldırtıcı kokulu ve soylu karanlıklar prensesi'dir bu. sesleri karanlığa katan doğaüstülüğüyle sökün etmiştir ufkun ötesinden.