şükela:  tümü | bugün
  • "geçmiş olsun" dileğinin anlam yolundan saptırılmışı. "geçmiş olsun"un "geçmiş"i isim değildir ki çoğul eki alsın; "bir şeyin bitmesi" anlamındaki "geç-mek" eyleminin -miş'li geçmiş zamanda çekilmiş halidir o. dolayısıyla "geçmiş olsun"u "geçmişler olsun" ile ikame edince, ilgili dileği büyütmüş olmazsınız - iyi niyetinizi vurgularken dilin mantığını bozarsınız.

    "geçmişler olsun"un varlığı, bu tür niyet bildiren deyişlerin ("çok yaşa" gibi) kullanıla kullanıla anlamını nasıl yitirdiğinin iyi bir örneğidir o halde. burada söz konusu olan, dilin refleksidir elbette; zihni yormamak için bu tür deyişlerin de daha pek çok unsurla beraber bilinç öncesine atılması icap eder. durup bir düşünülse, doğru olanın "geçmiş olsun" olduğu rahatlıkla bulunabilir - fakat konuşma trafiği böyle durup düşünmelere izin vermez. ama olan da dil'e olur sonuçta: "geçmiş olsun"un o kıpkısalığında anlamı en öz haliyle vermesindeki estetik, dil'in uzun ömürlü/erimli olmasına yarar; "geçmişler olsun" ise kuraldışılığıyla dil'i kirletir, anlam açılımlarının önünü tıkar.

    yani ki "geçmiş olsun"dur.
  • kolaylıklar gelsin gibi bir seydır bu, olabileceğinden daha mı kolay geliyor hayır. ve eminim daha cabuk geçmiyordur, içimden tekrarlıyorum mesela geçmişler geçmişler geçmişler olsun diye. yok o kadar kolay eskimiyor, geçmiş kendı zamanı ıcınde o kadar kolay yıtmıyor.
  • şakacı bir geçmiş olsun dileği. teşekkür ederim yerine teşekkür ediyorum demek kadar şirin geliyor kulağa...

    (bkz: hey maşallah)