şükela:  tümü | bugün
  • http://www.generationterrorists.com/
    icinde cesit cesit filmden, kitaptan, akliniza ne geliyorsa ondan quote lar ve daha neler neler olan site... allah sahibine bagislasin...
  • ilk manic street preachers albümü, 92'de çıkmıştı, kapağında richey* ve kolundaki dövme yer alır, bi de boynundaki haç.
  • ennn gazzz manics albümü, gençlik heyecanı. ham gitar seslerinden oluşan mutlaka dinlenip fikir edinilmesi gereken bir oluşum...
    manic gençlerin o günkü hayallerine göre bu albüm 16 milyon satacaktı da grup dağılacaktı**...
  • "generation terrorists" manic street preachers'ın ilk albümü, ve grubu doksanların sonlarında everything must go veya this is my truth tell me yours ile tanıyan dinleyicileri oldukça şaşırtacak bir çalışma. grup üyeleri albümü sadece kendi dinledikleri grupların müziğinin bir birleşimi olarak görmüş olmalı ki, "generation terrorists" piyasaya sürülüş zamanı da dikkate alındığında bariz bir guns n roses albümü gibi duruyor! evet, manic street preachers doksanların en önemli ingiliz gruplarından biriydi, ancak neydi onları bir amerikan rock albümü yapmaya iten şey? bunu görebilmek için sanırım grup üyelerini biraz daha yakından tanımak gerekiyor.

    manics seksenlerin sonlarında galler'de kuruldu. ilk kadro şu şekildeydi: james dean bradfield (gitar), nicky wire (gitar), sean moore (bateri) ve flicker adlı soyismini bilmediğim bir şahıs (bas gitar). daha sonra flicker gruptan kovuldu ve yerine gitar çalmak hakkında en ufak bir bilgisi olmayan richey james getirildi. bunun iki sebebi vardı:
    1-) richey, nick'in en iyi arkadaşıydı.
    2-) yakışıklıydı.

    grup üyeleri zamanla richey'e gitar çalmasını da öğrettiler ve gerçek bir grup olmaya başladılar. o dönemde en çok dinledikleri gruplar guns n roses, public enemy ve the clash'ti; eh, durum böyle olunca ilk kaydettikleri şarkıların sert olmaması beklenemezdi.

    grubun tek bir amacı vardı: guns n roses'ın yaptığını yapabilmek. guns ilk albümleri appetite for destruction ile dünya çapı 16milyon albüm satmayı başarmıştı (15milyonu amerika'da olmak üzere). manics de kendi appetite for destruction'ını yapmak istiyordu. amaçları 16milyon satabilmekti! ardından da grubu dağıtacaklardı. kendilerine o kadar çok güveniyorlardı ki, albümün 16milyon satmaması gibi bir olasılığı akıllarının ucuna bile getirmemişlerdi.

    "generation terrorists" 300bin adet sattı. ve grup dağılmama kararı aldı. aslında iyi yapmışlar, çünkü daha ileride bundan daha iyi albümlere imza attılar. ama bir bakıma da dağılmış gibi oldular, çünkü bundan sonra kaydettikleri hiçbir şey "generation terrorists"e benzemeyecekti.

    "generation terrorists" 73 dakikalık bir double albüm ama içinde ancak 40 dakikalık iyi müzik var. istediğiniz kadar dinleyin, bunun çok iyi bir albüm olduğunu iddia etmek yanlış olacaktır. zaman zaman çok özel anları var elbette, örnek: motorcycle emptiness; hala grubun en etkili şarkılarından biri. "repeat (u.k.)"i dinlemeye başladığınızda ise "ne oluyoruz yahu?" gibi bir tepki vermeniz muhtemel, şarkının girişi public enemy'nin hip hop klasiği it takes a nation of millions to hold us back'in açılış şarkısı countdown to armageddon'dan alınmış, ama yerine pek oturduğu söylenemez; illa public enemy dinlediğinizi niye gözümüze sokuyorsunuz kardeşim*? albümün en can alıcı şarkılarından little baby nothing'de james'e vokallerde eşlik eden bayan ise porno yıldızı traci lords'dan başkası değil. aslında grup ilk başta kylie minogue'a teklif götürmüş, ama kylie'nin istediği parayı bulacak halleri olmadığından lords ile anlaşmışlar. yine "little baby nothing" havasındaki, albümün en ünlü şarkısı you love us da etkili rifflere sahip sıkı bir rock şarkısı.

    peki "generation terrorists"de yeni ne var? hiçbir şey. dediğim gibi manicler dinledikleri müziği direkt olarak yansıtmışlar bu albüme. orijinal bir yapıt değil, içerdiği 18 şarkının yarısının gereksiz olduğu söylenebilir. ama yukarıda da saydığım gibi birkaç adet çok güzel şarkı var, bunlara born to end ve so dead'i, eh hadi bir de rocket queen taklidi yapan finaldeki condemned to rock 'n' roll'u eklemek mümkün. ancak grup her ne kadar özenti bir müzik yapmış olsa da, kumaşının kaliteli olduğunun işaretini vermiş "generation terrorists" ile. bundan sonra yaptıkları gold against the soul'da, "generation terrorists"teki kadar bile güzel şarkı bulmak mümkün değil, ardından gelen the holy bible ise her ne kadar ilk iki albümlerinden daha iyi olsa da, grubun istediği patlamayı hala yapamamış olması sebebiyle yine geri planda kalmıştı. manicler asıl çıkışını, zamanla grubun en önemli üyesi haline gelen richey james'in kaybolmasından sonra gelen "everything must go" ile adeta sürpriz bir şekilde yapmış ve bir anda ingiltere'nin en popüler grubu oluvermişti. evet, "everything must go" ve ardından gelen "this is my truth tell me yours" kuşkusuz grubun en kaliteli eserleri, ancak hiçbiri "generation terrorists"den daha cool değil. çünkü bu manics, başka manics.
  • manic street preachers'ın 16 milyon satıp bütün dünyayı kasıp kavurmayı hedeflediği ancak milyon satışı bile yakalayamayıp şoka uğradığı hair metal'den bozma ilk albümü, guns n roses'ın soundunun taklidi.

    bu albüm tutmamıştır çünkü guns n roses'ın şöhrete götüren yol onların soundu değildir. nitekim bir çok amerikan grubunu şöhrete götüren yaptıkları müzik değil, grup elemanlarının yakışıklılığı, müziğin pazarlanışıdır. guns 'n' roses ortaya çıktığında yaptığı müzik yeni bir şey değildi. bon jovi , cinderella, ratt,mötley crüe vb gruplardan yaptığı müziğin bir farkı yoktu fakat guns 'n' roses'ın pazarlanışı diğerlerini nazaran çok daha iyiydi. bunu anlayabilmek için youtube'a gidip gnr'nin ve mötley crüe'nun kliplerini izleyip aradaki farktan bunu anlayabilirsiniz. manic street preachers, daha ilk dakikadan britanyadan gelen bir grup olduğu için zaten 1-0 amerika'da bu sebepten geri maça başlıyordu.

    diğer taraftan, guns 'n' roses ve yukarıda saydığım glam/hard rock gruplarının yaptığı müziğin içi boştur. sex, uyuşturucu ve rock n roll'dan başka hiç bir şey vaat etmezler. oysa maniclerin bu albümü doğrudan doğru politik meselerle uğraşan bir albümdür, hiç de boş değildir. soğuk savaştan yani kapitalizm-komünizm mücadelesinden zaferle ayrılan kapitalizmin başkenti amerika'da, kapitalizm eleştirsi yapmak (ya da komünizm propagandası) o zamanın ana akım medyasında bu yapıtın benimsemesinde en önemli unsurdur.

    şarkı bazlı baktığında ise sound guns 'n' roses'ın bir kopyasıdır fakat sözler glam müziğin tam tersidir. oldukça siyasidir ve siyasi olmayan yerlerde de şairane bir dil vardır. bütün şarkılar iyi değildir. çift cd'lik materyal olsun, torba olsun diye yapılmış 4-5 boş şarkı bulunmakta.

    generation terrorist, maniclerin kıyıda köşede kalmış unutulmuş pek de anlaşılmamış bir albümüdür. bir hard rock dinleyicisi için baş yapıt olabilecek niteliktedir lakin alternatif kulaklara motorcycle emptiness başka verebileceği bir şey yok. kısacası klasik manics severlere hitap etmiyor ama kendi çapında oldukça iyi albümdür generation terrorist.