şükela:  tümü | bugün soru sor
  • eskiye özlem duyan, gelecek günlerin hiç bir zaman geçmiş günlerin yerini tutamayacağını düşünen kişilerin gerçekleştirdiği birşeydir bu. daha once saklanmış diğer biletlerin arasına konur her yeni bilet. ara ara saklanan yerden rastgele bir bilet seçilir. kimle veya kimlerle gidildiği, o kişilerin şimdi acaba n'aptığı, konser, sinema, tiyatro *günü neler yapıldığı, biletin ne zaman nasıl alındığı gibi şeyler düşünülür.
  • bakıp bakıp iç çekilir ve tatlı bi tebessümle o gün anılır bu biletlerle. bir nevi günlük tutma eylemidir.
  • bazen bu biletleri saklayinca, arkasinda yazan patlamis misir ya da patates kizartmasi gibi bir urune bedava sahip olunabildiginden de yapilir bu eylem ama cogunlukla gidipte alinmaz, sonra onlar artar artar koleksiyon haline getirilir, durur bir kosede temizlik filan yaparken ortaya cikar, atmaya kiyilamaz ''bu kadar saklamisim ne zarari var biraz daha sakliyim '' denir ve yerine kaldirilir, anilar canlanir, temizlige ara verilir ya iste bir bilet bir gunu boyle etkiler, hatta bazen o biletle beraber festival bileklikleri de saklanilir kopmus veya kesik halleriyle tabi oyle daha dogal*
  • (bkz: ephemera)
  • gruba biletlerini imzalattıranlar için gayet normal bir hadise.
  • misal; çoğu odamın kapısına asılmıştır.. konser, festival biletleri.. çalışılmış olanların kimlikleri.. bazılarının afişleri, kartpostalları.. giriş biletleri.. biniş kartları.. tren biletleri..
    müzik, tiyatro, sinema, parti.. (ki genelde müzik)
    hepsi kapıda dururlar.. özellikle kapıda dururlar... bana her o kapıyı çarpıp çıkışımda gidilemeyecek hiç bir yer, söylenemeyecek hiçbir söz olmadığını hatırlatırlar.. hafıza sorunu yaşayan insanlar için hayatidir hatta.. bütün o konserlerin biletlerine aynı anda bakmak, bütün alkışları aynı anda duyumsamaya tekabül eder çoğu zaman.. bütün hep beraber söylenen şarkıları.. bütün mutlu anları.. dış dünyaya açılan en güvenli kapı kılar o biletler, iç dünyamın en karanlık kapısını..
    hatta kapının kolundadır, zamanında benim kolumda olan bileklikler..
    biletleri saklamak güzeldir.. duyumsanmış her etkinliği ve onu tekrar duyumsayabilmek çok çok güzeldir.. nihayetinde insan sosyal bir canlıdır..
    en sosyal hallerimize açılan kapılardır o biletler..
    yıllar sonra (olursa eger) çocuklarımıza anlatabilecek anılarımızın en somut belgesidir.. en somut belgesidir yaşanmış gençliğin.. biletler!!
  • gelecek gunlerın gecmısın yerını tutamayacagı dusuncesınden cok "vay be ne hede hödö bi gundu, fütursuzca eğlenmıstık ya da basıma neler gelmıstı, bi daha mı tövbe" tadında iyi ya da kötü yasanmıslığını tebessümle anabilecek kadar hatıralarını önemsemeyı seven bi zihniyete hizmet eden eylem. gelecek kaygısıyla pek bir alakası yok fikrimce*...
  • gereksiz bir aktivite.. çünkü biriktirilen çoğu şey evde çok yer kapladığı için çöpe gider eninde sonunda..
  • eski konsolün çekmecesindedir bazısı, bazısı eşleriyle dolu bir kutudan, bazısı da çok uzaklardan, bir zarftan, postadan çıkmıştır. bazıları kitap arasından, bazıları yatak altından... rivayet olunur ki, şapkadan çıkanı bile mevcuttur. hatta biri vardır ki bir ayrılık anından çıkmadır, bir kavgadan... bir başkası -söyleyenin yalancısıyım- çalınmadır. buldum diyenlerin sayısı, satın alanlardan azdır. ve arada armağan edilmişi de vardır.

    (bkz: wyeth ilaçları 2001 yılı ajandası)