şükela:  tümü | bugün
  • intihar eden bir ortaokullu'nun annesi ile öğretmenini karşı karşıya getirten 2010'lar model amerikan eseri.

    ç. amirim'in tatbikat sahnesi'nde tiyatro olarak izleyebilirsiniz. gidion'un annesini elvin beşikçioğlu, validece azarlanan mağdur hocayı da selin tekman oynuyor.
  • dekoru oldukça sade ve güzel yapmışlar. dönen sahne iyi fikirdi. son derece basit ışık ve dekorla oyunculukları ön plana çıkarmışlar. müzikler de oldukça keyifliydi.

    devlet tiyatrolarında asla görmeyeceğiniz ve kesinlikle gitmeniz gereken bir oyun.

    elvin beşikçioğlu gidion'un annesi rolüne çok iyi çalışmış. ilaçlarla zor ayakta duran, içindeki öfkeyi, heyecanı, merakı kontrol etmekte zorlanan. belki oğlunun intiharından kendisini sorumlu tutan ama okulda ne yaşadığını da merak eden o zavallı kadını çok iyi canlandırdı. mezarsız ölüler'de de yine gelgitleri olan bir kadını canlandırmıştı. behzat ç. dizisinde de benzer bir kadını oynamıştı sanırım. o da gelgitleri olan tuhaf bir roldü. youtube'da ufak bir arama yaptım yabancılar bu rolün hakkını elvin beşikçioğlu kadar verememiş.

    selin tekman'a gelirsek öğretmen rolüne biraz daha çalışabilirdi. gidion'un intiharından ötürü aslında yine gidion'u suçlayan. onu kötü bir karakter olarak anlamlandırmış ve kızgın bir kadın aslında. neden orada? pazarlama kariyerini bırakmış son derece yalnız belki de insanlardan kaçmış biri. anneyle ve o çocuğun intiharıyla yüzleşmek istemiyor fakat o da bir yerden sonra merak ediyor "gidion neden intihar etti ve suçlu kim?". tüm bunları metinden anladım, ne yazık ki oyununa bunu yansıtamadı. olur, normaldir. fiziksel olarak da çok fazla kiloyu çok sağlıksız vermiş. kalçalarında kas kalmamış, sesi çıkmıyor ve postürü bozulmuş. yüzde mimik kalmamış. oyunda müzik, kostüm, ışık sade olunca oyunculuk bunların arkasına saklanamadığı için her şey çok fazla belli oluyor. bu oyunun kendisi için bulunmaz bir deneyim ve eğitim olduğunu düşünyorum. son tango gibi kötü bir metini ışık, müzik, kostüm ve dansın arkasına saklarsın ama bu tür oyunlarda ne yazık ki olmuyor.
  • -spoiler içerebilir, neyi bilmek istemediğinizi bilemeyeceğimden emin olamıyorum-
    baba sahne'de izleme fırsatı bulduğum, oldukaç etkileyici ve şahane bir teknikle, döner sahne kullanılarak sergilenmiş olan oyun. iki kişilik bir oyun olmasına rağmen oyun boyunca gidion'un sınıf arkadaşlarını önünüzde, arka sıranızda oturuyor gibi hissediyorsunuz. bir şekilde sizi sarmalayan sınıf atmosferi, arada çalan tenefüs zili sayesinde güçleniyor. oyuna başlarken öğretmenin kulaklıklarından dinlediği müziği birlikte dinliyor oluşumuz bizi oyunun çok da içerilerinde bir yere konumlandırıyor. oyunda izleyici değil daha çok tanıklık eder bir roldeyiz.

    öğretmenden başlamışken, selin tekman'ın oyunculuğunu her geçen gün geliştirdiğini düşünüyorum ben, bir öğretmen sadakati ve kibriyle davranıyor, karşısındaki kişiyi, kim olduğunu bir saniye bile düşünmeden, kimliği ile ezme isteği, sanıyorum sadece bizim öğretmenlerimize ait değil, evrensel bir şey. ben bu duygunun izleyiciye, şimdiye kadarki eğitim hayatı boyunca karşılaştığı öğretmenleri tek bir potada eriterek vermeyi başardığını düşünüyorum. fencisi edebiyatçısı bedencisi tek bir bedende birleşmiş gibiydi, öyle kolay kızılıp sinirlenilecek biri işte... (oysa ilerleyen yaşlarımızla birlikte tüm o kadın ve adamlar nasıl küçük birer figüre dönüşüverdiler, bit kadar maaşları ve bir ton zorunluluk ve sorumluluklarıyla...)

    elvin beşikçioğlu ile ilgili önyargılı bir fikrim var (çok haksız bir eleştiri yapıyor olabilirim aslında anlamında), oyunculuğunda erdal beşikçioğlu'na has mimikler yakaladım bir kaç kez ve sanki biraz rahatsız oldum bu durumdan. bir de, oyunun büyük sürprizi aslında onun, öğretmenin öyle kolay yiyip yutamayacağı biri olduğunu söylediği an, bana oyun içindeki oldukça gereksiz uzatılmış gülme sahneleri içerisinde kaybolup gitti gibi geldi.

    final güzeldi, aklımın içerisinde jeremy çalıyordu...
  • biraz sığ bir yorum olacak fakat;

    --- spoiler ---

    elvin beşikçioğlu'nun behzat ç.'de canlandırdığı ceyda karakterini tekrarladığı oyundur. izlerken bunu nereden hatırlıyorum, nereden hatırlıyorum diye diye kafayı yedim bir noktada ama hatırladım sonunda. huh.

    --- spoiler ---
  • tatbikatte sahnelenen bir oyun.

    şimdi tam da ana bacı küfreden youtuber çocuk başlığı bugün gündem olunca yazayım dedim zira pişti bir durum söz konusu (bkz: #72737522). tatbikat sahnesi, daha önce izlediğim her oyununu yorumladığımdaki gibi yine seyirciyi rahatsız eden ve ezberini bozan bir oyun sahnelemiş. bunun yanı sıra oyunculuk anlayışıyla da (elvin beşikçioğlu)devlet tiyatrolarının (bence) yapaylığına meydan okuyor.

    bu oyunun toplumdaki "çocuk masumdur, masum olmalıdır, şiddet ve öfke gibi duygular ona içkin değildir, kötü yetiştirilme veya büyümeyle bu olumsuzlukları kazanır" yerleşik düşünceleriyle ve bu düşünceler etrafında şekillenen eğitimcilik anlayışıyla bir derdi var. biraz daha ayrıntıya girersem spoiler'e kaçabilir ama izleme şansınız varsa mutlaka gidin derim.
  • 26-27 mart 2018 tarihlerinde istanbul kenter sahnesinde izleyebilirsiniz.

    http://www.biletix.com/etkinlik/v6s14/turkiye/tr