şükela:  tümü | bugün
  • intihar eden bir ortaokullu'nun annesi ile öğretmenini karşı karşıya getirten 2010'lar model amerikan eseri.

    ç. amirim'in tatbikat sahnesi'nde tiyatro olarak izleyebilirsiniz. gidion'un annesini elvin beşikçioğlu, validece azarlanan mağdur hocayı da selin tekman oynuyor.
  • harika ötesi bir tatbikat oyunu. keşke hakkında uzun uzun yazabilecek kadar birikimim olsa ama yok. zaten ne zaman tiyatroya gitsem kendimi hep çok cahil hissediyorum. neyse en azından teşekkür ederek bitirilebilir; oyunda emeği geçen herkese çok teşekkürler.

    edit: oyunda bahsi geçen bir yazar vardı onu hatırlayan varsa yeşillendirebilirse çok mesut olurum, bulamıyorum. -_-
  • dekoru oldukça sade ve güzel yapmışlar. dönen sahne iyi fikirdi. son derece basit ışık ve dekorla oyunculukları ön plana çıkarmışlar. müzikler de oldukça keyifliydi.

    devlet tiyatrolarında asla görmeyeceğiniz ve kesinlikle gitmeniz gereken bir oyun.

    elvin beşikçioğlu gidion'un annesi rolüne çok iyi çalışmış. ilaçlarla zor ayakta duran, içindeki öfkeyi, heyecanı, merakı kontrol etmekte zorlanan. belki oğlunun intiharından kendisini sorumlu tutan ama okulda ne yaşadığını da merak eden o zavallı kadını çok iyi canlandırdı. mezarsız ölüler'de de yine gelgitleri olan bir kadını canlandırmıştı. behzat ç. dizisinde de benzer bir kadını oynamıştı sanırım. o da gelgitleri olan tuhaf bir roldü. youtube'da ufak bir arama yaptım yabancılar bu rolün hakkını elvin beşikçioğlu kadar verememiş.

    selin tekman'a gelirsek öğretmen rolüne biraz daha çalışabilirdi. gidion'un intiharından ötürü aslında yine gidion'u suçlayan. onu kötü bir karakter olarak anlamlandırmış ve kızgın bir kadın aslında. neden orada? pazarlama kariyerini bırakmış son derece yalnız belki de insanlardan kaçmış biri. anneyle ve o çocuğun intiharıyla yüzleşmek istemiyor fakat o da bir yerden sonra merak ediyor "gidion neden intihar etti ve suçlu kim?". tüm bunları metinden anladım, ne yazık ki oyununa bunu yansıtamadı. olur, normaldir. fiziksel olarak da çok fazla kiloyu çok sağlıksız vermiş. kalçalarında kas kalmamış, sesi çıkmıyor ve postürü bozulmuş. yüzde mimik kalmamış. oyunda müzik, kostüm, ışık sade olunca oyunculuk bunların arkasına saklanamadığı için her şey çok fazla belli oluyor. bu oyunun kendisi için bulunmaz bir deneyim ve eğitim olduğunu düşünyorum. son tango gibi kötü bir metini ışık, müzik, kostüm ve dansın arkasına saklarsın ama bu tür oyunlarda ne yazık ki olmuyor.