şükela:  tümü | bugün
  • arrighi, binghamton'dayken braudel enstitüsü'nün en önemli isimlerinden olan, şu anda johns hopkins üniversitesinde, ekonomik sosyoloji okutan; dünya sistemleri kuramının en önemli isimlerinden biridir. ayni zamanda akademik sol'un (eğer öyle bir tabir varsa) en önemli isimlerindendir. 1970'lerde yazdığı makaleler, afrika'da kapitalizmin yayilmazi, hobson emperyalizm kuraminin elestirisi (emperyalizmin geometrisi), dünya işçi hareketlerinin gelişimi, anti-sistemik hareketler, kapitalist hegemonya degişimleri, dünya sisteminin yarını üzerine yoğunlaşmaktadır... arrighi'nin the long 20th century isimli kitabı kapitalizmin evrimi anlatan bir başyapıt sayılmaktadir. dünya sistemi teorisyenleri içerisinde en az indirgemeci olanlardandir. italyanca aksanlı ingilizcesi kulağa tuhaf gelir. afrika'nın ve asya'nın uygulayabileceği alternatif kalkınma modellerini sunması açısından sadece macro-tarihsel sosyoloji ile ilgilenmediği de anlaşılır. son zamanlarda 1970lerden beri amerikan hegemonyasinin cokmeye basladigini, ve bu hegemonyanin muhtemelen cin onderliginde yeni bir uzak dogu asya hegemonyasina yerini birakmakta oldugunu iddia etmektedir.
  • uzun yirminci yüzyıl adıyla türkçe'ye çevrilen kitabı, dünya sistemi kuramının en olgun yapıtı sayılabilir.

    entelektüel paparazzi notu: arrighi hala, amerika'ya dün gelmiş gibi koyu bir italyan aksanıyla ingilizce konuşur.
  • afrika'da, bomba yaptigi için tutuklanip üç hafta hapis yatan aktivist bir arkadasimiz.
  • 13-16 ekim tarihi itibariyle, karl polanyi institute'un düzenlediği konferansa iştirak etmek üzere istanbul'da bulunmuş toplumsal bilimci.

    konferansın "ana konuşması"nda (keynote speech) kapitalist dünya-ekonomisi'nin merkezinin çin'e kaymakta olduğu savını gerekçelendirmeye çalıştı. halbuki "uzun yirminci yüzyıl", olası üç gelecek tahminiyle bitmekteydi:

    1- amerika, can havliyle, savaş-yapma ve devlet-kurma gizilgücü ve kabiliyetini kullanarak dünya piyasalarını darma duman etme suretiyle küresel bir dünya imparatorluğu inşa edecek ve bu veçhile kapitalizmi yeryüzünden silecektir.
    2- amerika eğer bunu beceremezse doğu asya sermayesi, dizgesel sermaye birikimi süreçlerine hakim olacaktır. yani, braudel'in kapitalizm-piyasa ekonomisi karşıtlığı bağlamında konuşacak olursak-- yeryüzünde hüküm sürecek olan devletsiz ve tek bir piyasa ekonomisi olacak,, ve kapitalizm, gene, yeryüzünden silinmiş olacaktır.
    3- soğuk savaşın dünya düzeninin sonuyla beraber yükselmekte (kızışmakta) olan şiddet dünyayı yangın yerine çevirecektir. kitap şu cümleyle bitiyor: "bunun, sadece kapitalizmin mi yoksa tüm insanlık tarihinin mi sonu olduğu anlamına geleceğini söylemekse,, mümkün değildir."

    görüldüğü üzere arrighi kısa vadede (schumpeter'in iktisadi süreçlerde yüzyılın kısa vade olduğu yönündeki telkinini hatırdan çıkarmamak lazım gelir tabi ki) kapitalizmin sona ereceğini iddia etmekteydi. imdi,, merkezin çin'e kaymakta olduğu iddiasıyla arrighi kapitalizme yeni bir yaşam alanı bulmuş ve kitaptaki öngörülerini terk etmiş görünmektedir zira çin uzun yirminci yüzyılda söz konusu dahi değildir. bunu sorduğumda bana verdiği yanıt şu oldu: "çok yorulmuştum, kuvvetim tükenmişti ve kitap bu yüzden bu öngörülerle nihayetlendi." belki merak edenler vardır,, peki çin'in içselleştirdiği maliyet ne olacak diye sordum ve buna cevaben de çin'in "yeniden-üretim maliyetlerini" (reproduction costs) içselleştireceğini/içselleştirmekte olduğunu söyledi. kast edilense, gayet açık ki beşeri sermayedir..
  • (bkz: adam smith in beijing: lineages of the twenty-first century) adli son kitabi cikti cikacak
  • maalesef dün hayatını kaybetmiş. toprağı bol olsun.

    genç akademisyenlerken suny binghamton'da dünya sistemi kuramını oluşturan üçlüden, (terence k hopkins, immanuel wallerstein ve arrighi) artık sadece wallerstein hayatta.
  • kitaplarındaki ağır anlatım aşılabildiği takdirde ufku katlayacak bilgilerin öğrenilmesine sebebiyet veren tarihçi.

    özellikle kuzey italya devletlerinin (bkz: floransa) (bkz: venedik) (bkz: ceneviz) zamanında ne denli güçlü olduğunu, devletlerinde yönetimi elinde bulunduran zengin ailelerin (bkz: medici) sanat olan harcamaları bir anlamda sponsorluklarının reform ve rönasans için ne kadar değerli olduğğunu görebilmenizi sağlayan bir tarihçidir aynı zamanda.

    (bkz: uzun yirminci yüzyıl)
  • covanni arrigi diye okunur