şükela:  tümü | bugün soru sor
  • gitme isteği, gitme eylemini gerçekleştirmeye yetiyorsa, mükemmel bir istek olarak nitelendirilebilecek bir şeydir. ama yetmiyorsa, yani kişi gitmek istediği halde bulunduğu yerde kalmak durumundaysa, bunaltan, can sıkan, saçma bir istek olur çıkar. üzer hatta.
  • galiba insan zaman zaman yer degistirmeli, esyasini, cikinini toplayip, sevdicegini biletini alip yeni bir kente yerlesmeli. gittigi yerin insanini, toplu tasima sistemini, muzesini, kedisini, sokak kopegini falan ogrenmeli. sehirlerarasi terminallere gitmeli, yolculuk yapan insanlarin yuzlerinden hikayeler uretmeli, kendi yuzune hikayeler takinip kendisini izleyenleri izlemeli..
    geldi mi gitmek bilmeyen bir istek gitme istegi.
    tek caresi gitmek
  • artık bir seyleri geride birakmanin zamani gelmis de geciyordur. bu istekle yanıp tutusuyordur bünye ve fakat istemek yapmanın yarısıdır. diger yarı olmadan bi ise yaramaz bu istek.
    bunu başarabilenler sadece şarkılarda ya da filmlerde oluyor nedense (bkz: talulah)

    ayrıca bunu alan bunu da aldı

    (bkz: unutmak istemek)
  • insanin, ait oldugu yerden kacma hissiyatiyla icine dusen duygu. o yuzden her giden koklerini saldigi yere donmek ister istisnai kisiler disinda. o istisnalar da terkettikleri noktaya ait degillerdir zaten.
  • kalabalıktan uzaklaşma ihtiyacından doğan istektir.

    bir gün sessiz bir sokakta ya da yerlerin karla kaplı olduğu trafiksiz bir caddede ayak seslerini yıllardır ilk defa duyduğunu / duyabildiğini farkedersin. sürekli kalabalıklar içinde bir yerlere sürüklendiğini; bu kalabalığı oluşturanların sen gülmek, ağlamak ya da dansetmek gibi son derece insani eylemlerde bulunduğunda sana deli gözüyle bakacak derecede hayattan uzaklaşmış olduğunu gördüğün anda, içinde boğulduğun koca şehirden kaçmak istersin. aslında istediğin şehrin yalnız sana kalması, kalabalığın bir şekilde kaçıp senden uzaklaşmasıdır ama bunun asla olmayacağını bilirsin. çünkü sen onları istemedikçe insanlar üstüne üstüne gelecektir; adettendir.

    gitmek istersin; ama çoğunlukla gidemezsin. gidemedikçe kalabalığa benzersin.

    ve bir gün gitme arzunu kaybettiğini farkettiğinde, şehrin demirbaşlarından olduğun için her şeye, herkese lanet edersin.
  • zaman zaman insanda ortaya çıkan istektir. sığamazsın olduğun yere. sahip olduğun her şey ya fazla gelir ya az. kalabalıkların içinde yalnız hissedersin kendini. daha fazla oraya ait olmadığını ve olamayacağını anlarsın. ve terk edersin bulunduğun yeri sanki gittiğin yere ait olabilecekmişsin gibi. ancak hiçbir şey fark etmez. hiçbir yere ait değilsindir çünkü. tekrarlanır hayat. ve sen yine kaybolup gitmek istersin.
  • gittiğin yerin önemi olmayan istektir. önemli olan bu noktada gidiyor olmaktır.
  • bazen bu duygu/istek öyle bir filizlenirki bünyede, gidilen yerde tekrar tekrar yüzleşilir, tekrar tekrar bu devinim yaşanılır...

    oysa mekanları mekan yapan şehirler değil, biraz insanlar, biraz kendi zihnimiz...

    (bkz: ne dedim ben)