şükela:  tümü | bugün
  • lütfü akad'ın yönettiği 1972 yapımı, başrollerinde hülya koçyiğit ve serdar gökhan'ın oynadığı türk filmi.

    --- spoiler ---
    19.yy’da geçen filmde, osmanlı toprakları, oba beyleri arasında bölüşülmektedir.
    oba beylerinden katırcıoğlu, artukbeyler’le soydaşları alakuşlar’a saldırır. bu iki sülale birlikte bir ocaktan tuz çıkararak yaşamlarını sürdürürler ovada. katırcıoğlu bey’i ovaya tek başına sahip olup, tuzdan pay almak için türlü planlar kurar. gökçe çiçek, osmanlı imparatorluğunda yörük göçerlerinin yerleşim sorunuyla birlikte bir gönül ilişkisinin öyküsünü konu alıyor.
    --- spoiler ---
  • cok cesitli versiyonlarini uydurup, gülcimen bile diyerek pokunu cikartabileceginiz güzel isim. kivircik sacli cok güzel bi kiz. gökcecik.
  • senaryosunu erol keskin in yazdığı, ö.lütfü akad'ın yönettiği; 1973 yılında yapılan anketlere göre yılın en iyi 10 türk filminden biri seçilen film. filmde kullanılan şaman motifleri ve şaman ayini dikkatimi çekmişti. müzikleri gayet güzeldir.
  • şu an itibarı ile planet türk'te yayınlanmaktadır.
  • an itibari ile planet türk'te yayınlanmaktadır.
  • serdar gökhan'ın yatık emine'de (1974) sanata, şiire meraklı bir sürgünü canlandırdığı yalın kompozisyonu gibi ölçülü bir kompozisyon çizdiği filmdir. lütfi akad'la özdeşleşen bir sadelik, ara ara işitilen halk deyişleri, zalimlerin despotluğu, göçebelerin zorlu yaşam mücadelesi... her şey akad'da görmeye alışık olduğumuz türden. sadece iki ilginç detay: ilki hülya koçyiğit hanımefendinin saykodelik halleri. ikincisi ise müziğin sağaltıcı gücünün ifade edilmesi. akad'ın müziğe olan özel temayülü gibi saykodelik gökçe çiçek (koçyiğit) de ancak müzik ile tedavi olup normal yaşantısına geri dönebilir. filmin de en şiirsel sahnesi muhtemelen.
  • akad'ın "göç üçlemesi"ne kolaylıkla eklemlenebilecek bir film esasında. 18.yüzyıl osmanlı'sında "yozlaşan iltizam sistemi" ile "ağalık" kurumunun ortaya çıkışı paralelinde anadolu transhümansını (konar-göçerlik) merkeze alıyor.
  • klasik kitch yeşilçam filmlerinden çok farklı, özgün ve sanatsal değeri yüksek bir film. hele o serdar gökhan'ın gökçeçiçeği gerçeğe döndürmek ve kendini hatırlaması için kopuzla çaldığı o ezgi insanın yüreğine işler. bence yeşilçamın başta gelen yüzakı filmlerinden biri.