şükela:  tümü | bugün
  • bursanın nilüfer ilçesine bağlı küçük bir kasaba. tarihi milattan öncelere dayanan bir yer. 250 yıllık rum evleri, 730 yıllık anıt ağacı, korunmaya alınmış kuşları mevcut bir yer. tenekeden sardunya saksılarının arasında el işi yapan, ağ ören kadınlar görebilirsiniz. güneş batmaya başlarken zambak tepesine çıkıp nefes kesen mehtabı seyredebilirsiniz.
  • bugünkü hürriyetin cuma ekinde tam sayfa anlatılmıs kasaba.
  • 70 yaşındaki kadınları bile balığa çıktığı küçük köy
  • ulubat gölü kıyısında yer alan bir balıkçı köyü. fotoğraf çekmek için gidilebilecek yerlerden. hatta ifsak belirli aralıklarla bu köye eğitim amaçlı geziler düzenler. eski rum evlerinden bir kısmı korunmuş. bu köyde kadınlar da erkekler de balıkçılık yapıyor. sokakta oturup balık ağı ören kadınlara rastlayabilirsiniz.
    ulubat gölünün üzerinde küçük bir ada vardır (halilbey adası). köy ve bu ada birbirine köprü ile bağlanır. sevimli insanlarla dolu güzel bir köydür gölyazı.
  • güleryüzlü hoşgeldini beşgittini eksik etmeyen insanları barındıran küçük ama sevimli yer.
  • eski adı apolyont olan eski bir rum köyü. sit alanıdır. iki yıldır ressam gül kent'in önderliğinde boyanıyor bu köy. geçen yıl daha amatör bir grup tarafından yapılan yerel dönüşüm projesine bu yıl yurtdışından da katılan ressamlar var. oldukça uzun zaman önce gittiğim bursa'ya arabayla yarım saat uzaklıktaki bu köyde ben günbatımları dışında en çok daracık sokaklardaki eski duvarların insanın kulağına fısıldadığı tarihi sevmiştim. proje grubunun nasıl bir iş çıkardığını bu yüzden hayal edemiyorum.

    90'larda 2.000 kadar olan nüfus, gençlerin köyden ayrılmasıyla 2000'li yıllarda 1.500'lere kadar inmiş. 2500-3000 yıllık bir geçmişi olan köy bir dönem bergama yönetimindeymiş. balıkçılıkla geçinen köy halkına turizme ısındırma çabaları, buranın ekonomisine katkıda bulunabilir. ancak bir takım bozulmaları da beraberinde getirecektir turistik bakış açısı bu köye sanırım.

    ağlayan çınar'ı da pek meşhurdur buranın. koskoca isimsiz bir çınar ağacının, nasıl ağlayan çınar adını aldığı ise başka bir turistik hikaye *. gölgesinde oturup şiirini okumadan geçmemeli..
  • kıyı şeridi mevsime göre değişiklik gösteren köy. uluabat gölünün suları yükseldikçe ağaçlar, merdivenler, hatta köprü altındaki otopark gölün içinde kalır. bu yüzden arabayla her yere girilmemelidir, bir önceki gelişte yol olan bir ara göle dahil olmuş olabilir. sokak aralarında, saksı diplerinde, çocuk parklarında ama özellikle balık ağlarının içinde bol bol kedi mevcuttur; fotoğraf çekenlere de oldukça sabırlı ve sevecen davranırlar. leylek mevsiminde yeterince hızlı olunursa leylek fotoğrafı çekmek de mümkündür, ama benim tercihim çok daha yavaş olan kedilerden yana. ayrıca, uluabat gölünde kerevit kalmamış olması nedeniyle şimdi faal olmayan bir de kerevit fabrikası vardır.
  • bir benzeri daha olmayan eski rum köyü.yıkık dökük olsa da hala bir klise ve bir kaç eski bina ayakta kalmış durumda.ilkbahar ve yaz aylarında günbatımını zambak tepe denilen tepeden izlemek kadar huzur verici bir şey yok sanırım.halkı da çok misafirperver.
  • (bkz: abulyont)
  • bursa nın şirin bir kasabası