şükela:  tümü | bugün
  • kurtulus savasi sirasinda orduya katilarak bizzat cephede savasmis kuvva-i milliyeci kadinlarimizdan....
  • kurtulus savasi'nin kadin kahramanlarindan adlarin bilinenlerden bir tanesidir.

    yeni evlendigi halil efe'den ayrilmamak icin 19 yasinda akincilara katilan makbule hanim, ata iyi binen, iyi silah kullanan ve kıyafetiyle de tam bir cetecidir.

    gördesli makbule basindan aldigi bir kursunla sehit düser, ugruna savasa girdigi halil efe de 2 ay sonra...

    hakkinda daha ayrintili bilgi almak ve fotografi icin

    (bkz: http://candandostluk.wordpress.com/…esli-makbule-2/)
  • kuva-yı milliye şehidi. aziz ruhu şad olsun.
  • 12 yaşındayken şimdi adını hatırlayamadığım bir kitapta okumuştum hikâyesini. kitabın adını hatırlayamasam da sayfalara dökülen gözyaşı tanelerimi hatırlıyorum.

    savaşın ortasında bir aşk. ölümü bile göze alabilecek kadar büyük bir aşk.
    belli ki çok sevmiş eşini, keşke ömrü sevdiceğiyle doya doya yaşayabilecek kadar uzun olsaydı. vatan millet sakarya edebiyatını çok sevmem ama böyle insanlar da gelip geçmiş bu topraklardan.

    bunca fedakarlığa bakıyorum, yitip giden canlara bakıyorum, binbir güçlükle gerçekleştirilen devrimlere bakıyorum. sonra birer birer yıkılan cumhuriyet kazanımlarını düşünüyorum...

    her neyse entry amacından sapmasın. bu kahraman kadın nereden mi aklıma geldi gece gece? geçenlerde bir "kim olmak isterdin" goygoyu döndü; kendim olmak isterdim, dedim. yıllar önce bu soruyla yine muhattap olmuştum. dersane öğretmenimiz bize "başka bir insan olsaydınız kim olmak isterdiniz" diye bir kompozisyon yazdırmıştı. sıra arkadaşım grup hepsiden yasemin olmak isterken ben gördesli makbule hanım olmak istemiştim. bu da böyle bir anımdır.

    (bkz: usturumcalı halil efe)
  • "dağılan müfrezeler ikinci kuşatmadan kurtulunca, 17 mart cuma günü buluştular. bütün akıncıların yüzü taş gibiydi. kuşatmayı yararken bazı akıncılar gibi müfreze komutanlarından halil efe'nin eşi gördesli makbule'de şehit olmuştu.

    halil efe'yi delice seven makbule, kocasından ve akıncılardan hiç ayrılmamış, sürekli birlikte gelmişti. halil efe de eşini öyle severdi. sevgileri ve yiğitlikleri efsane gibi yayılmıştı dört yana.

    makbule'yi ulus dağı'ndaki kocayayla'da kimsenin bulamayacağı bir köşede toprağa verdiler.

    akıncı ahlakınca şehit olanlara ağlamak ayıptı. makbule'nin toprağa verildiği gün, akıncılar halil efe'yi de, ibrahim ethem bey'i de*, birbirlerini de ayıplamadılar.

    hepsi kana kana ağladılar."

    (bkz: şu çılgın türkler)*- (bkz: demirci akıncıları)*