şükela:  tümü | bugün
  • aslında agır antibiyotik kullandıgım zamanlarda gordugum tum ruyalar kabus, tum kabuslar boktan oluyor am son besh aydır gordugum kabus senaryoları bırak holywood senaristlerini, wilbur smith e bıle parmak ısırttır.

    losh ortam dort tane yenı dogmush bebek, seslerı chıkmıyor yannız yatıyolar ole kundak pozısyonu, aralarından bırını kucagıma almak ıstıyorum yere sabıtlenmısh gelmıyor, o bebegın dıgerlerınden bayagı bı farklı oldugunu goruyorum bırden, bebek ıskelet ustu yarı seffaf mumlu gıbı olsun oluyorum bırden kabullenıshle alıyorum kucagıma sarılıyorum felan
    ruyayı gorerken o kadar degıl uyanıp ama hatırladıgım ılk an, hele bı de yorumlamaya kastıgımda berbattı....
  • mustafa sandal konserine gidiyorum çılgınlar gibi dansediyorum.ınhh ınhh anlatamayacam.
  • küçükken azrail gelirdi habire. tabi azrail olduğunu söyleyemem tam olarak, ama suratı olmayan oraklı, pelerinli biri. ve bunun karabasan olduğunu öğrendim sonraları. çünkü sesim çıkmıyor ve kıpırdayamıyordum, ve aynı gerçek gibiydi. en korkuncu tırnaklarını sırtıma takıp beni götürüşü olurdu. artık arasıra geliyor. küfür edince gidiyor. şerefsiz.
  • evine gitmeye çalışırsın ama bulamazsın, ya da bulursun ama orda yaşayanlar seni tanımaz. çaresiz kalırsın.. korkunçtur.
  • genelde koşmaya çalışırım ama bir türlü hızlanamam. kaslarım bir acaip olmuştur bir türlü hızlı hareket etmezler.
  • ilkokul 3 e giderken filan olmalı 8-9 yaşlarındayım bu kabusu görme esnasında: bi mağarada başlıyorum, buz adamlar var ortamda 2 tane ama marvel heroesdakiler gibi sevimli sırıtkan buz adam diil bunlar, neanderthal adamların buzla kaplanmış hali gibiler dişleri filan da irice görünüyo. bi tanesi benimle konuşuyo, dondurucu ürkütücü bi sesi var: "bu gördüklerini hiç kimseye anlatmıycaksın, anlatırsan anneni, babanı, kardeşini öldürürüm" diyo. bi şekil kaçarcasına uzaklaşıyorum mağaradan evime mahalleme geliyorum. biraz zaman geçiyo hop bi köşede o adamı görüyorum, sesini duymuyorum ama bi şeyler söylüyo, titriyorum her gördüğümde, bi süre sonra her köşede o adamlardan görmeye başlıyorum ve çılgın gibi uyanıyorum.
    --------------
    sabaha kadar titredim sonra annemin yanına filan yattım gidip korkudan, ne günlerdi onlar imparator oğuz ortada, cambaz aykut ilerde...
  • benimki biraz ilginçti.. karabasan buna diyolar sanırım. uyumak üzereydim ama uyanıktım sonuçta. full karanlık ve sessiz oda. yavaş yavaş sessizlikten yükselen (fade-in) bi ses. zindandaki insanların inlemesini duydum. direk gaipten ama. gözlerimi açayım dedim belki korkum azalır die. ama açamadım. göz kapağım gerildi gerildi ama açamadım. sırtıma da korkunç bi yük bindi. tam kıskaç altındayım, hiçbişi yapamadım. derken 10-15 saniye sonra iniltiler azaldı (fade-out), yük kalktı ve şak die açtım gözleri faltaşı gibi.. keşke bunlar kabus olsaydı, uyanık olduuma eminim..
  • bi gün öys'ye girdim, marmara üniversites maliyeyi kazanmışım, 4 5 rüya yılı geçti daraldım deliriyorum sandım, hala da uyanmayı bekliyorum, blasphemynin de dediği gibi uyanık olduğuma eminim.
  • (bkz: kabus/11)
  • odamda bi ses duyuyorum, gozlerimi acip bakiorum siyahlar giymis biri var, konusmaya baslio benle, sesi derinden gelio... tirsiyorum ama bende konusuyorum.. odamin kapisi acilio uyaniyorum, ev arkadasim iceri giriyo, kimle konusyodun dio, ruya goruodum herhadle sesli konustum diorum, ruyami anlatiorum, bitince gulmeye baslioz fakat birden yok oluyo.. ben kahretsin buda mi ruyaydi die uyaniyorum... evde tanimadiim bi suru insan abidik gubidik.. nedir oluyorum.. hepsi sinirimi bozacak hareketlerde bulunuo tam sinirden alicakken uyaniyorum... oh be ruyamis derken ilk duyduum ses "saat 11 oldu yine ise gec kadlin dio".. bi daha uyaniyorum(son kez?).. saat neyseki 8...