şükela:  tümü | bugün
  • bir şekilde hadi gidip şunu yapalım diyebileceği arkadaşı kalmayan insan. evlenip kendi hayatına odaklananlar, zaman içinde çok sık görüşülmeyenler, hayatlarımızdan çıkanlar, şehir / ülke değiştirenler olabiliyor.

    günün sonunda, "hadi bi' sinemaya gidilsin", "şurada yemek yensin", "bir kahve içilsin" diyecek birinin kalmadığını görebiliyorsun.

    çok üzücü tabi.

    insan hayatta cidden yalnız hissedebiliyor.

    bir yandan da yalnızlık güzel. yalnızlık özel.
  • bazen öyle olmuyor da şöyle düşünüyor insan. evli olanlar için "zaten çoluğu çocuğu var şimdi rahatsız etmeyeyim hiç, hem evli derdi çekemem." , bekar olanlar için ise "belki işi gücü vardır hiç rahatsız etmeyeyim." diye düşünüyorum ben. rahatsız etmemek üzerine kurulu düşüncelerim var genelde. bu yüzden görüşecek kimsen kalmıyor.
  • kafası rahat insandır. ünlü bir söz var. 100 arkadaşın varsa 99'unu terk et, biriyle de az görüş... insanın en iyi arkadaşı kendisidir. kendisiyle iyi vakit geçiren insan başkasına ihtiyaç duymaz.
  • beni anlatan tanım. bulunduğum şehre bir yıl önce geldim. iş arkadaşlarım var ama çok yüzeysel. şöyle canım sıkılınca "gel lan oturalım biraz" diyecek bir arkadaşım yok. hafta sonlarım bile evde geçiyor. hdfilmcehennemi ve sözlükte takılıyoruz.
  • bir çok gereksiz insanla görüşmekden iyidir. ne kadar çok insan o kadar sorun. kimle görüşsem veya görüşmek için bir araya gelsek devamında hep bir çıkar ilişkisi ortaya çıkıyor. en iyisi yalnız kalıp kafanı dinlemek.
  • özgür insandır.
  • bütün arkadaşları evlenmiş bekar insandır.
  • arkadaşlar bitmez. eğer geçmişinizde insanlara değer vermeyi bildiyseniz.
  • arkadaş edinememiş, kendini sevdirememiş insandır.

    hadi sen kimseyi aramıyorsun, seni de mi arayan soran yok? teknoloji çağındayız, face, insta, twitt, whatsapp... irtibat koparmayacak onca yol varken kimse aramıyorsa, kimseyi arayamıyorsa suçlu kendisidir.!
  • 15 yılı geçti bu şehirdeyim. bugün elimde kitabım, o kahveci senin buranın şusu güzel diye yemişim koca günü. lisede okuldan kaçar bugün arşınladığım sokaklarda heyecan içinde "bir filme girsek okul çıkışına yetişir miyiz" hesabı yapardık. işin garibi kimse de gitmedi. vefat edenler dışında. iş güç derdi olan da burada kaldı evlenen barklanan da. yok yok kötü de değiliz hiçbiriyle. kanımız hiç mi deli akmadı nedir. kızacak kadar bile önemsemedik belki birbirimizi.

    "var ama yok" böyle bir hal olsa gerek.