şükela:  tümü | bugün
199 entry daha
  • 3 yaşından sonra bu bir erkek çocuk ise otizmli olabilir.
  • zaman zaman imrendiğim insan tipi. farkında olmadan insanları yer gibi hep gözlere bakarak konuşur dinlerim. ister istemez karşı tarafa rahatsızlık verdiğim oluyor. azıcık çekingen olsam keşke de hiç bakmasam.
  • özgüveni yoktur.
  • baskıcı ortamda yetiştirilenler de böyledir. örneğin çinliler. adam ne zaman birimizden bi şey istemeye gelse, yanımızda durup bilgisayar ekranımıza bakarak isteğini söylüyor. adam napsın ki, öyle yetişmiş. coğrafya kaderdir.
  • doğru bir iletişim şekli değildir. şimdilerde oluyor mu bilmiyorum ama eskiden iş ilanlarında özellikle aranılan nitelikler arasında "göz teması ile iletişim kurabilen" diye belirtilirdi.

    karşısındaki insanı dikkate aldığının göstergesidir. hatta göz hareketleri ile sohbetin gidişatına göre hareketler yapmak da önemlidir.

    peki bunları yapamayan insanlar hakkında ne düşünebiliriz. en başta özgüven eksikliği, sonrasında da yalan söylediği... çünkü nedeeeen, göz teması kuramayan insan güven vermez.

    bu arada üst entylerde yazılan küçük çocuklarda görüldüğünde otizmli olma ihtimali kesinlikle ebeveynlerin es geçmemesi gereken bir konudur.
  • bir şeylerden rahatsız oluyordur mesela ortamdaki gerginlikten, kestiremediği iç hesaplaşmalardan, samimi gözüken ama kurtlar sofrası olan ortamdan... aslında inanmıyor ve güvenmiyordur göz teması kuramadığı kişilere. bundandır içtenliğinin yok olması, bundandır göz teması kuramaması.
  • gozume bakmayan biriyle asla konusamiyorum, konusmami cumlemi bitirmeden kesip bekliyorum. ozellikle de o sirada telefona bakan kisilerle asla konusamiyorum. bazilarida fazla takintilisin diyo:)
  • o benim işte karşımdaki kişinin gözüne bakınca dikkatim dağılıyor göz hareketlerini ve acaba benim nereme bakıyor diye düşünmekten karşımdaki kişinin ne dediğini dinleyemiyorum
  • utangaç insandır. gözleri yerine kaşlarının ortasına bakarak bu alışkanlığını yenebilir.

    not: tek kaşlı insanlarla konuşurken ters tepebilir.
  • bu biraz benim. iş dünyasında ya da aile efradı ve arkadaş çevresinde sevmediğim, yalan söylediğini bildiğim insanlarla gözlerine bakarak konuşamam. zira doğuştan gelen bir defom var: gözlerimden hemen anlaşılır sevmediğim ve/ve ya yalan söylediklerini anladığım... biraz daha diplomatik olmak adına bu defomun farkında olarak bakmıyorum gözlerine...

    mecburiyetler olmasa zaten konuşmam bile...
55 entry daha