şükela:  tümü | bugün
  • istiklal caddesinde bolca görülür. çözüm yürüyüp gitmektir 4 metre sonra kendiliğinden sökülüp başka bir insana yapışır.

    (bkz: ukteydim doldum)
  • dünyanın en kötü olayı.
  • çözüm çok basittir aslında. her zaman kullanıyorum ve sadece 1 defa başarısız oldu.

    "görüşlerinizi desteklemiyorum" diyip yanlarından geçip gidiyorum. her seferinde sadece "hee.." diyebiliyorlar.

    sadece bir sefer bi' tanesi "ama neden?" dedi, onla da hakikaten sırf sorguladığı için oturup 15-20 dakika kadar sohbet ettim.

    neyi desteklediklerini kendileri de bilmedikleri için onlarla zıt görüşte olduğunuzu söylediğinizde otomatikman afallıyorlar.
  • en guclu yapistiricidan daha gucludur. en az 15 sefer lutfen beni aramayin rahatsiz oluyorum dememe ragmen aramaktan vazgecmiyor arkadaslar. belki etkisi olur diye 81 ile nukleer santral istiyorum bile dedim ama nafile...
  • olm aslında süper çözümü var bu olayın ama burada paylaşırsam yeni taktik geliştirirler diye çekiniyorum. tek kelimelik bir cümle ve küfür değil; olumsuz da değil o kadar diyeyim ben size.
  • ben zaten destekçiyim deyip hızla uzaklaşabilirsiniz.
  • "ben nükleer enerjiyi destekliyorum" demenizle sıcak suyu yemiş kireç gibi çözülür.
  • bana sıkıntı veriyorlar. yolda yalnızsam ve greenpeace'ciyi veya türevi (kimsesiz çocuklar vakfı, sokak çocukları vakfi kamuflajıyla ortada dolanan sinyalci) tipleri görünce hemen en nemrut yüz ifademi takınıp, çok önemli birşey düşünüyormuşum gibi yapıyorum, ha yanımda biri varsa aklıma ilk gelen şeyi bir mevzuymuş gibi yanımdakinin yüzüne bakarak konuşmaya başlıyorum. böylece genelde bana yapışamıyorlar. ama olur da yapışırsa "saol canım" diyorum. bitti gitti. alayına uyuz oluyorum, bık bık konuşuyorlar, bir de türkçeyle ilgili problemler var gibi geliyor bana, greenpeace'ciler amerikan aksanıyla türkçe konuşuyor gibi, o yüzden kulaklarımı tırmalıyor bu elemanların konuşması. anketörleri ise ayrı tutuyorum onlar bu işlerin harbi emekcisi, müsait olduğum sürece onlara vakit ayırmaya çalışırım. bir kaç tane yavşak dışında iyidir anketörler.
  • iki kişi yürüyorsanız çok rahat savuşturulabilecek yapışmadır.

    karşılarından yürürken ikinizde greenpeace elemanına doğru yönelin, gözlerinin içine bakın hanginize yanaşacağını bilemeyecektir. 3-4 adım mesafede aniden yönünüzü değiştirin. hiçbirşey söyleyemeden olduğu yerde kalıyor bu kardeşlerimiz. aktivistlik iyidir güzeldir de neyi neden savunduğunu bilmek önemlidir be canlar. bir tanesiyle ayaküstü konuşurken sitenin ismini, greenpeace'in yürüttüğü çevre kampanyalarını dahi sayamamıştı.

    küçükken greenpeace'in gemisi gelmişti izmir rıhtımına, orada eylem videolarını izleyip dergilerini aldım, belki orada izleyip öğrendiklerim yüzünden bugün yoğurt alırken bile ambalajında geri dönüşümlü malzeme ne kadardır bakarım, sitenin marketine kendi torbamla giderim, evimin balkonunda limon ağacını seyrederim. ama gel gör ki bu adamlar yüzünden işin ciddiyeti gidiyor işte.
  • bugün bir kez daha fark ettim ki, istiklal ve bahariye caddelerinde komik ve can sıkıcı hal almaya başlamış yapışma türü. daha doğrusu, üç beş greenpeace'çinin inanılmaz kısa mesafelerde pusuya yatıyor olması çok amaçsız.

    - pardon bir iki dakikanızı alabilir miyim, çok kısa bilgi vereceğim.
    - peki...

    anlatılanlar elli beşinci kez dinlenir ve yola devam edilir. henüz altı adım atılmamıştır ki bir diğeri yolunuzu keser.

    - bir iki dakikanı alabilir miyim???
    - arkadaşın aldı az önce dakikalarımı, teşekkür ederim!
    - aa öyle mi. süper. teşekkürler!

    bazen kal geliyor, kritik anlarda 'hayır' diyemiyorum size. saçma sapan bir nezaketin pençesine düşüyorum. ama ne olur duruş mesafenizi iyi ayarlayın da adımbaşı çıkmayın insanın karşısına. opera binasının önündeki greenpeace'çi. sözüm en çok da sana. "süper. teşekkürler!"