şükela:  tümü | bugün
  • ilk uzun metrajlı filmlerini dört bin dolar gibi rakamlara çeken yönetmen.
  • setinde calismaya ne isterse verecegim adam *
  • filmleri;
    1987 three bewildered people in the night
    1989 the long weekend
    1992 the living end
    1994 totally fucked up / tam anlamıyla düzülmüş
    1995 the doom generation / kıyamet kuşağı
    1997 nowhere
    1999 splendor / ikisini de sevdim
    2004 mysterious skin / gizemli ten
  • mysterious skin'le dünden beri hayatımı karartmış ama hikaye anlatma becerisiyle kalbimi kazanmıştır.
  • filmde grunge'ın krallarından amerikalı bir yönetmen.
    daha genel olarak ise filmlerini "sex, violence, whatever" olarak özetleyebiliriz.* aynı zamanda muhteşem bir müzik zevkine sahip olan bu adam, yaptığı film ne kadar kötü olsa da izlettirir.

    teenage apocalypse trilogy bu adamın başının altından çıkmıştır. bu üçleme ise sırasıyla totally fucked up, the doom generation ve nowhere'den oluşur. anakarakter hep james duval tarafından canlandırılır. üçünün ortak noktası sexual promiscuity'dir (türkçesini bilemedim).

    hatta ve hatta gregg'in bütün filmlerinin ortak noktası budur.

    ----

    2010'da çıkardığı kaboom filmini ise daha izlememiş olmakla beraber juno temple'ın içinde bulunduğu bir filmin çok üzücü olamayacağını umuyorum. film türkiye'de "gümmm" adı ile geçen sene film ekimi'nde gösterilmişti.
  • dar görüşlü insanları rahatsız edebilecek her türlü unsura filmlerinde bolca yer veren amerikalı yönetmen. eğer iyi bir izleyiciyseniz filmlerindeki ayrıntılar ve onca argo içinde diğer tüm diyaloglardan ayrılıp durumu en kısa ve etkili biçimde özetleyen replikleriyle sizi büyüleyebilecek adam. her filmden sonra niye izledim lan ben bunu diye ortalarda dolaşıp haftalarca o karamsar ve depresif atmosferden kurtulamazsınız diyerek uyarımıda yapayım lakin eğer her türden çok fazla film izleyen biriyseniz gregg araki ufkunuzu genişletecektir.
  • filmlerinde yaşamak istediğim yönetmen.
    öyle bir estetik ve vurdumduymazlık var ki atmosferlerinde,
    aidiyet duygusu hissediyorum neredeyse.
    ironi ve metaforlarla dolu hepsi. çok güzel şiirsellikleri.

    the doom generation veya nowhere iyi bir başlangıç olur tanımaya.
  • white bird in a blizzard filmi ile de şaşırtıcı üslubunu koruyan yönetmen. todd solondz ile kıyasladığım yönetmendir bazan g. araki.